Α.Κί.ΔΑ

 

 

 

 

Ποιοι είναι Online

Έχουμε 215 επισκέπτες συνδεδεμένους

 

 

Η γνώμη σας μετρά

Για ποια θα θέλατε να ενημερώνεστε περισσότερο σε αυτή τη σελίδα;






Αποτελέσματα

ΑΚΙΔΑ Facebook

Η ίση κατανομή βαρών

Η ίση κατανομή βαρών

Του Χρήστου Ψιλογένη

ΣΕ ΕΝΑ σύγχρονο κράτος, που ακόμα προσπαθεί να κλείσει τις πληγές μιας εισβολής, λογικά θα έπρεπε να θεωρείται απ’ όλους αυτονόητη. Πολύ περισσότερο όταν η κατοχή συνεχίζεται και ο εισβολέας καιροφυλακτεί να δώσει και τη χαριστική βολή. Γιατί η ίση κατανομή των οικονομικών βαρών, δεν βασίζεται μόνο στο φυσικό δίκαιο και το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Είναι και συνταγματική επιταγή που επιβάλλει την υποχρεωτική συνεισφορά κάθε πολίτη, στα εκάστοτε οικονομικά βάρη του κράτους, ανάλογα με τις πραγματικές του δυνάμεις και όχι αν και όποτε τον βολεύει. Δυστυχώς όμως για το ταλαίπωρο κράτος μας, στην προκειμένη περίπτωση ο νομοθέτης τυγχάνει να θεσπίζει υποχρέωση και όχι δικαίωμα. Οπότε, για όσους παραδοσιακά βολεύονται, το πρόβλημα αφορά όλους τους άλλους, εξόν από τον εαυτό τους!

Εκείνοι ενδιαφέρονται μόνο για τα δικαιώματα. Χωρίς να συνειδητοποιούν, ότι ακόμα και αυτά προσκρούουν πλέον στο παγόβουνο μιας σκληρής οικονομικής πραγματικότητας. Που δεν αφορά μόνο την οικονομική επιβίωση του κάθε πολίτη, αλλά και το πολιτικό μέλλον ενός λαού. Κοντολογίς, το κράτος ενώ έχει συμβατικές υποχρεώσεις, δυστυχώς δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να τις εκπληρώσει.

Γιατί η αγελάδα που μας συντηρούσε όλους, στέρεψε! Οπότε οι περιστάσεις απαιτούν επείγουσες θεραπείες και όχι ατέρμονες θεωρητικές συζητήσεις. Γιατί οι φαινομενικά τυπικές προειδοποιήσεις της ΕΕ, συνιστούν ουσιαστικό τελεσίγραφο, που λήγει στις 15 του Δεκέμβρη. Και ο μηχανισμός στήριξης, που μερικοί νομίζουν ότι θα μας στηρίξει καλοπροαίρετα, σαν φιλόστοργο φιλανθρωπικό ίδρυμα, ώσπου να περάσουν τα δύσκολα, είναι ένας μηχανισμός συνεχούς και αυστηρού ελέγχου, που αρχίζει από την προσωπική οικονομική ζωή κάθε πολίτη και φθάνει μέχρι τα βασικά δικαιώματα ενός λαού, την ταλαιπωρημένη εθνική μας κυριαρχία.

Που ήδη δεινοπαθεί στα χέρια ενός αδίστακτου κατακτητή, που δεν αρκείται στα όσα, με τη βία, άρπαξε. Αποβλέπει και σ’ αυτά που μας απομένουν.

Η οικονομία μας λοιπόν, πάνω στην οποία στηρίζαμε μέχρι τώρα την πολιτική μας επιβίωση, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.

Που αν δεν αντιμετωπισθούν άμεσα και αποτελεσματικά, η χώρα όχι μόνο θα εισέλθει σε οικονομικές περιπέτειες, αλλά και σε δεινή πολιτική δοκιμασία, που θα καθιστά την κρατική μας υπόσταση ολοένα και πιο ευάλωτη σε απαράδεκτα σχέδια λύσης Γιατί ενώ βρισκόμαστε κάτω από την ίδια ετοιμόρροπη στέγη, που αν καταρρεύσει θα μας πλακώσει όλους ανεξαίρετα, αντί να κάνουμε ο καθένας ό,τι μπορεί για την κοινή μας επιβίωση, υποδεικνύουμε τι πρέπει να κάμουν οι άλλοι. Έτσι, ενώ είχαμε τρία χρόνια στη διάθεσή μας για να μοιραστούμε τις θυσίες που απαιτούσαν οι περιστάσεις, φθάσαμε στο παρά πέντε και ακόμα, παίζουμε την κολοκυθιά! Αλλά όταν απαιτούνται νέες θυσίες από αυτούς που ήδη πρόσφεραν, αναμένεται ότι οι εύποροι θα πληρώνουν τους φόρους τους, αλλά και το μερίδιο που τους αναλογεί για την επιβίωση της οικονομίας. Όχι να συνεισφέρουν μόνον με εισηγήσεις για τα επί πλέον που πρέπει να πληρώσουν οι άλλοι.

Διότι, αν οι εργαζόμενοι στραγγίσουν από τα οικονομικά βάρη, οι επόμενοι που θα καταρρεύσουν θα είναι οι ίδιοι. Γιατί απλούστατα οι επιχειρήσεις τους, είναι εσωτερικής εμβέλειας και εξαρτώνται από την επιτόπια ζήτηση.

Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στην Ελλάδα, και ας συνετιστούμε. Διότι, αφού το τίμημα από τυχόν υπαγωγή μας στο μηχανισμό στήριξης, θα είναι πολλαπλάσιο από αυτό που καλούμαστε να πληρώσουμε τώρα, πρέπει όλοι να συνεισφέρουμε, ό,τι μας αναλογεί, με πνεύμα θυσίας και κοινωνικής αλληλεγγύης, για την επιβίωση τη δική μας και του κράτους μας. Όπως ακριβώς πράξαμε το 1974 και όχι μόνο επιβιώσαμε, αλλά επιτελέσαμε και ό,τι η διεθνής οικονομική ιστορία κατέγραψε ως οικονομικό θαύμα.

«Φιλελεύθερος» 06/12/2011 σελ 8

 

Εκπαιδευτικό Υλικό

 

facebook Twitter YouTube
Τελευταία Ενημέρωση:
Κυριακή,
02/06/2019 11:22