Α.Κί.ΔΑ

 

 

 

 

Ποιοι είναι Online

Έχουμε 246 επισκέπτες συνδεδεμένους

 

 

Η γνώμη σας μετρά

Για ποια θα θέλατε να ενημερώνεστε περισσότερο σε αυτή τη σελίδα;






Αποτελέσματα

ΑΚΙΔΑ Facebook

Χαρτοπόλεμο κατά του σχολικού εκφοβισμού κηρύσσει το ΥΠΠ

Μιχάλης Α. Πόλης Μέλος ΔΣ ΑΚΙΔΑ 2014-2017

Στις 10 Φεβρουαρίου 2015 αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Δημοτικής Εκπαίδευσης εγκύκλιος 24 σελίδων για αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Η εγκύκλιος βρίθει γραφειοκρατίας. Ευθύς εξ’ αρχής κάνει σαφές ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος αφορά κύρια τη κάθε σχολική μονάδα και όχι το ΥΠΠ αφού προτρέπει κάθε σχολική μονάδα:

  1. «να αναπτύξει τη δική της πολιτική στην πρόληψη και αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Η πολιτική αυτή μπορεί να ενταχθεί στο Σχέδιο Δράσης Αγωγής Υγείας και Πρόληψης της Παραβατικότητας, το οποίο καταρτίζεται από το σχολείο με την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς και διατηρείται στο Αρχείο του.» σελ. 1

Επιτελικά σχέδια λοιπόν λεπτομερείς καταγραφές  και ασκήσεις επί χάρτου. Όμως υπάρχει και συνέχεια. Ακολουθεί στην επόμενη παράγραφο μια αναφορά στα δικαιώματα του παιδιού που πρέπει να ασφαλιστούν χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένα σωφρονιστικά μέτρα για χαλιναγώγηση των δραστών. Το puzzle συμπληρώνεται. Πρόκειται για άσκηση τετραγωνισμού του κύκλου ή άσκηση μαγειρικής όπου πρέπει να κάνεις ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά..Η μάλλον κάτι άλλο θα σπάσει. Και αυτό είναι το νευρικό σύστημα όλων εμάς που θα προσπαθήσουμε να την εφαρμόσουμε.

  1. «Το έντυπο καταγραφής, το οποίο περιλαμβάνεται στο Παράρτημα IV, θα βοηθήσει στην καλύτερη διαχείριση των περιστατικών και στη συγκέντρωση στατιστικών δεδομένων, τα οποία θα αποστέλλονται στο Υπουργείο Παιδείας και, συγκεκριμένα, στο Παρατηρητήριο για τη Βία στο Σχολείο σε ηλεκτρονική μορφή, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, μέσω του Συστήματος Εκπαιδευτικού Προγραμματισμού. Περισσότερες πληροφορίες για την ηλεκτρονική καταχώρηση των δεδομένων θα αποσταλούν στα σχολεία σε μεταγενέστερο στάδιο.» σελ.2

Ακόμα ένα επιπρόσθετο καθήκον που προκύπτει από την εγκύκλιο. Όποια κυβερνητική υπηρεσία θέλει στατιστικά δεδομένα ξέρει που θα ακουμπήσει. Επαληθεύεται η ρήση «κάθε πέρσι και καλύτερα» Κάθε προηγούμενη χρονιά τόσο λιγότερα τα καθήκοντα και τόσο περισσότερος ο..μισθός.

Μετά από μια τετρασέλιδη θεωρητική περιγραφή του σχολικού εκφοβισμού στις σελίδες 3 έως 6 οι εκπαιδευτικοί εντέλλονται να χρησιμοποιήσουν τους πιο κάτω τρόπους αντιμετώπισης του:

  1. «Το σχολείο, που τάσσεται στον αγώνα ενάντια στη βία, καθορίζει ξεκάθαρους κανονισμούς, τους οποίους κοινοποιεί σε μαθητές και γονείς και εφαρμόζει με συνέπεια, σταθερότητα και με δίκαιο τρόπο. Έτσι, εξασφαλίζεται το αίσθημα της δικαιοσύνης, που είναι βασική προϋπόθεση για τη μείωση της βίας.» σελ. 7

Οι κανονισμοί πράγματι πρέπει να είναι ξεκάθαροι, πλην όμως όπως και στους νόμους πρέπει να υπάρχουν αποτρεπτικές ποινές.  Νόμος χωρίς ποινές ίσον ανυπαρξία νόμου. Δυστυχώς δεν υπάρχουν αυτές οι αποτρεπτικές δυνατότητες. Υπάρχει μόνο ο χαρτοπόλεμος. Ανακοινώσεις προς τους μαθητές, ανακοινώσεις προς τους γονείς..ευχολόγια. Το μόνο που θα μπορούσε πραγματικά να συνετίσει ένα παραβατικό μαθητή είναι ο φόβος της τιμωρίας..Όμως τι λέτε; Ποιος θα τολμούσε να τα βάλει με τη..σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού. (Γιατί δεν υπάρχει άραγε σύμβαση για τις υποχρεώσεις του παιδιού; Ή του γονιού; )

  1. «Οι εκπαιδευτικοί επιβάλλεται να έχουν, συχνά, κοινές συγκεντρώσεις, ώστε να συνεργάζονται. Ο μαθητής που έχει προβλήματα συμπεριφοράς, δεν πρέπει να θεωρείται μαθητής συγκεκριμένου δασκάλου, αλλά του σχολείου. Άρα, δεν αναμένεται μόνο από τον έναν εκπαιδευτικό να τον χειριστεί και να τον στηρίξει, αλλά από το σύνολο των εκπαιδευτικών.» Σελ. 7

Θεωρητικά ορθή πρόταση, όμως πέραν της συνεδρίας πόσες ευκαιρίες υπάρχουν για κοινές συγκεντρώσεις όταν όλοι  είναι συνεχώς απασχολημένοι σε  διδασκαλία στην τάξη; Μήπως υπάρχει η πρακτική δυνατότητα να αφεθούν οι μαθητές μόνοι τους στις τάξεις για να γίνει συνεδρία για ένα μαθητή; Που πάνε τα δικαιώματα των παιδιών που θα μείνουν μόνα τους και ποιος εγγυάται την ασφάλεια τους; Ποιος θα στηρίξει τα άλλα παιδιά αφού η ενεργητικότητα των δασκάλων θα αναλωθεί στη στήριξη του θύτη;

  1. «Η εφαρμογή προληπτικών δράσεων είναι η καλύτερη επένδυση για την οικοδόμηση καλού κλίματος και τη μείωση της βίας.» σελ. 7

Συμφωνούμε με τη πρόληψη, ποιες είναι όμως αυτές οι προληπτικές δράσεις και ποια η αποτελεσματικότητα τους όταν ο εκφοβιστής ξέρει ότι μπορεί να κάνει πρακτικά ότι θέλει αλλά κανένας δεν μπορεί να τον αγγίξει; Υπάρχουν περιπτώσεις που όταν δάσκαλος προσπαθήσει να σταματήσει ένα μαθητή που κτυπά ένα άλλο παιδί τότε ο γονιός του θύτη καταγγέλει το δάσκαλο αφού κατά τη γνώμη του δεν έχει δικαίωμα να αγγίξει το παιδί του. Ο ίδιος ο μαθητής θύτης είναι δασκαλεμένος από τον ίδιο το γονιό του ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να τον αγγίξει και το προτάσσει προκλητικά στο δάσκαλο. ( Ενώ ο ίδιος θεωρεί ότι έχει ντεφάκτο το δικαίωμα να είναι βίαιος ) Αν ο δάσκαλος δεν παρέμβει θα τον καταγγείλει ο γονιός του θύματος γιατί δεν προστάτεψε το παιδί του. Ότι και να γίνει ο δάσκαλος είναι ο χαμένος, το πραγματικό θύμα της υπόθεσης που πρέπει καθημερινά να υποφέρει τα πάνδεινα για το ψωμί των παιδιών του..

  1. «Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των γονέων για το φαινόμενο, τα χαρακτηριστικά του και τις συνέπειες που μπορεί να έχουν στην ανάπτυξη ενός παιδιού είναι, εξίσου σημαντικά στοιχεία (Παράρτημα Ι). Οι γονείς μπορούν να ενημερώνονται μέσα από επιμορφώσεις, δελτία επικοινωνίας, την ιστοσελίδα του σχολείου και σχετικό έντυπο υλικό. Στην πληροφόρηση αυτή μπορούν να συμπεριληφθούν συμβουλές προς τους γονείς (Παράρτημα V)» σελ. 9

Ποιος θα επιμορφώσει τους γονείς και σε ποιο χρόνο; Μια ιστοσελίδα χρειάζεται συνεχή ανανέωση και η συγγραφή ενός δελτίου για γονείς χρειάζεται επιπλέον εργάσιμο χρόνο. Ο τομέας του σχολικού εκφοβισμού είναι ένας από τους πολλούς νέους τομείς που εντάσσονται στις σχολικές εργασίες. Κάθε  δάσκαλος πρέπει να προετοιμάσει 29 σαραντάλεπτα μαθήματα την εβδομάδα με εξατομικευμένη προσέγγιση ανά μαθητή. Να αξιολογήσει τους μαθητές του, να κάνει αυτοαξιολόγηση, να επιμορφώνεται συνεχώς, να συμμετέχει σε ευάριθμες σχολικές επιτροπές, να κάνει σχέδια δράσης, να προετοιμάζει εκδηλώσεις, να κάνει παιδονομία, να εισπράττει ταμιευτήριο, να ενημερώνει τους γονείς  και πολλές άλλες δραστηριότητες. Αν προσπαθήσει κάποιος να συλλάβει τη μεγάλη εικόνα αυτή αποτελείται από τόσες δραστηριότητες που το 24 ωρο  δεν αρκεί για να τις πραγματώσεις .

  1. «Διαμορφώνεται Ομάδα Διαχείρισης, η οποία αποτελείται από μέλη της διευθυντικής ομάδας και αριθμό εκπαιδευτικών και ανακοινώνεται σε όλους τους συνεργάτες. Το κάθε περιστατικό διαχειρίζονται ένα – δύο μέλη της Ομάδας Διαχείρισης περιστατικών σχολικού εκφοβισμού. » σελ. 10

Δηλαδή με βάση τη διατύπωση η ομάδα θα είναι τουλάχιστον τετραμελής. ( Δ/ντης, Β. δ/ντης  και 2 δάσκαλοι )Στο σχολείο οργανώνονται πολλές ομάδες που απαιτούν μη διδακτικό χρόνο για την ενεργοποίηση τους. Έχουμε τη συμβουλευτική επιτροπή της σχολικής εφορίας, την επιτροπή ελέγχου του κυλικείου, την επιτροπή ασφάλειας και υγείας, την επιτροπή που ενεργοποιεί την μαθητική αυτοδιοίκηση, τη διευθυντική ομάδα που πρέπει συχνά να συντονίζεται, την επιτροπή για το σχέδιο δράσης του σχολείου, την επιτροπή εκδηλώσεων,   τις πολυθεματικές ομάδες που διερευνούν θέματα της ειδικής εκπαίδευσης, ομάδες που εργάζονται σε προγράμματα που συμμετέχει το σχολείο κλπ Δεδομένου ότι ανά πάσα στιγμή η συντριπτική πλειοψηφία των δασκάλων απασχολούνται σε διδακτικά καθήκοντα είτε οι ομάδες αυτές στην πράξη υπολειτουργούν είτε λειτουργούν εις βάρος των μαθημάτων. Πρέπει να κάνουμε λιγότερες επιτροπές και δραστηριότητες και περισσότερη εμβάθυνση στη διδασκαλία.

  1. «Η διερεύνηση κάθε περιστατικού περιλαμβάνει συλλογή και ανάλυση πληροφοριών, που αφορούν τον χώρο, τον χρόνο, τη διάρκεια και το είδος εκφοβιστικής συμπεριφοράς που υπέστη το παιδί. »  Σελ.10

Ο συγγραφέας της εγκυκλίου δίνει την εντύπωση ότι μιλά σε εξωτερικούς ερευνητές και όχι σε δασκάλους που συνεχώς βρίσκονται μέσα στο ψυχοφθόρο περιβάλλον της τάξης. Σε ένα εξατάξιο ας πούμε σχολείο εργάζονται συνολικά 8-9 δάσκαλοι κατά μέσο όρο, από τους οποίους ο ένας είναι διευθυντής, οι άλλοι 6 - 7 διδάσκουν ταυτόχρονα στην τάξη τους και στη   καλύτερη περίπτωση υπάρχουν 1 - 2  άτομα εκτός τάξης. Αυτοί δεν μένουν πάνω από 40 λεπτά στην αίθουσα δασκάλων  αφού πιθανότατα έχουν μόνο ένα ή μάξιμουμ δύο κενά την ημέρα και πάντως όχι συνεχόμενα.  Αν κάποιος λείπει σε σεμινάρια, ή με άδεια ασθενείας, ή για προσωπικούς λόγους  τότε εκτός τάξης βρίσκεται πιθανότατα 1άτομο δηλαδή ο διευθυντής.   Στο σχολείο  δεν υπάρχει χρόνος για δάσκαλους  -ανακριτές, που συλλέγουν πληροφορίες και συμπληρώνουν έντυπα, αφού για να γίνει αυτό ο δάσκαλος πρέπει να αφήκει την τάξη του αφύλακτη και το μάθημα του ακάμωτο. Συνήθως το έργο αυτό το αναλαμβάνει ο διευθυντής ο οποίος είναι και ο μόνος που έχει σημαντικό εξωδιδακτικό χρόνο. Οι πλείστοι διευθυντές για να εκτελέσουν τέτοιου είδους «δικαστικά» καθήκοντα κάνουν τα διοικητικά τους καθήκοντα μετά που σχολνούν οι μαθητές παραμένοντας στο σχολείο μέχρι τουλάχιστον τις 2:30 μμ  ή κουβαλούν δουλειά στο σπίτι.

  1. «Οι διάλογοι διεξάγονται με όλους τους εμπλεκομένους σε ξεχωριστές, ατομικές συναντήσεις». Σελ.10

Σε ένα «παραβατικό» σχολείο μιας περιοχής με πολλά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχεις συνεχώς ένα δάσκαλο εκτός τάξης για να κάνει συνεντεύξεις με θύτες και θύματα και να προσπαθεί να βγάλει άκρη με μαθητές που ενώ κάνουν μπροστά σου μια σοβαρή παράβαση το ένα λεπτό το επόμενο αρνούνται τα πάντα και απειλούν να φέρουν τους γονείς τους στο σχολείο ισχυριζόμενοι ότι τους ρίχνεις άδικα το φταίξιμο ενώ είναι αθώοι. Ίσως θα έπρεπε να απευθυνθούμε στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων να μας δανείσει κάποιους πεπειραμένους ανακριτές. Πάντως και αυτοί θα τα εύρισκαν σκούρα..αφού η ανάκριση είναι πιο επικίνδυνη για τον ανακριτή παρά τον ανακρινόμενο. Βλέπετε οι ανακρινόμενοι βρίσκονται στο απυρόβλητο λόγω της σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού.

10. «Γίνεται ενημέρωση των γονέων, όλων των μαθητών που εμπλέκονται.» Σελ.10

Η ενημέρωση των γονιών είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία, αφού πίσω από κάθε μαθητή – θύτη υπάρχει ένας γονιός που δεν του θέτει όρια και είναι έτοιμος να βγει στην αντεπίθεση ισχυριζόμενος ότι το σχολείο αδικεί το παιδί του και  ρίχνει την ευθύνη στο δάσκαλο που δεν πρόλαβε το συμβάν. Από την άλλη οι γονείς των θυμάτων με το δίκιο τους  απαιτούν προστασία για τα παιδιά τους γεγονός που σε μια αυλή με εκατοντάδες παιδιά απαιτεί όλο το προσωπικό να βγάζει καθημερινά παιδονομία και πάλι είναι αμφίβολο αν θα επιτευχθεί ο στόχος της ασφάλειας. Πρέπει να είσαι διατεθειμένος να χρησιμοποιήσεις πολύ χρόνο στο τηλέφωνο, να έχεις μεγάλες διπλωματικές ικανότητες και να μπορείς κυριολεκτικά να ακροβατείς σε τεντωμένο σχοινί αφού είσαι ο μόνος αθώος αλλά και ο πρώτος που θα τρέξουν να   καταγγείλουν…

11. «Γίνεται καταγραφή σε σχετικό έντυπο από την ομάδα διαχείρισης των περιστατικών (Παράρτημα IV) και τηρείται αρχείο για τις λεπτομέρειες και τη διαχείριση των περιστατικών. Το Αρχείο φυλάσσεται στη σχολική μονάδα, με τρόπο που να προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα των εμπλεκόμενων παιδιών.» Σελ.10

Υπάρχουν ήδη πολλά αρχεία σε μια σχολική μονάδα: Μητρώο, μαθητολόγιο, βιβλίο περιουσίας, βιβλίο περιουσίας ολοήμερου, παρουσιολόγιο προσωπικού, αρχείο αδειών, αρχείο επισκέψεων επιθεωρητή, σχολική ατζέντα, αρχείο ασκήσεων πολιτικής άμυνας, ατζέντα για οργάνωση τρεχόντων ζητημάτων και αναρίθμητα άλλα. Το σχετικό πολυσέλιδο έντυπο που εισηγούνται  χρειάζεται τουλάχιστον 15 λεπτά να συμπληρωθεί για κάθε περίπτωση. Υπάρχουν μαθητές που κάνουν παραβατικές πράξεις κάθε μέρα. Αν καταγράφονται όλες δεν θα γίνεται τίποτε άλλο εκτός από

καταγραφές  και αυτός που θα τιμωρείται με υπερκόπωση δε θα είναι ο παραβατικός μαθητής, αλλά αυτός που θα καταγράφει τις πράξεις του.

12. «Διερεύνηση του περιστατικού: Είναι απαραίτητη πριν αποφανθεί κάποιος ότι πρόκειται για σχολικό εκφοβισμό. Για τον σκοπό αυτό ζητούνται πληροφορίες από άλλους εκπαιδευτικούς ή και μαθητές. Γίνονται ξεχωριστές συναντήσεις με τα παιδιά που εμπλέκονται στο περιστατικό που διαχειριζόμαστε. Εφόσον το σχολείο καταλήξει ότι πρόκειται για περιστατικό εκφοβισμού (επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, ανισότητα δύναμης και σκοπιμότητα) προχωρά στις πιο κάτω ενέργειες» σελ.11

Πρόκειται για πραγματική προανάκριση που απαιτεί άφθονο χρόνο εξατομικευμένης εργασίας. Τουλάχιστον ας μας έδιναν τον υπεύθυνο τμήματος για να υπάρχει χρόνος για τόσο λεπτομερή διερεύνηση…

13. «Διάλογος/Συναντήσεις με τους μαθητές: Η διάθεση χρόνου στα παιδιά (θύτες και θύματα, θεατές) για στήριξη και συμβουλευτική είναι απαραίτητη. Τα περιστατικά εκφοβισμού δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητα. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να μιλήσουν, γι’ αυτό οι εκπαιδευτικοί πρέπει να γνωρίζουν πώς να οργανώνουν τις συναντήσεις με τους μαθητές που εμπλέκονται στα περιστατικά.» σελ.11

Η ομάδα εκπαιδευτικών που διαχειρίζονται περιπτώσεις εκφοβισμού πρέπει να πάρει συνεντεύξεις όχι μόνο με τους θύτες και τα θύματα ….αλλά και με τους θεατές. Σε κάθε ανάκριση (συγγνώμη συνέντευξη ) υπάρχουν τουλάχιστον δέκα σημεία που πρέπει να προσέξει ο ανακριτής. Για να βγει από μέσα πρέπει να κάνει τουλάχιστον 10 συνεντεύξεις και να συμπληρώσει ανάλογο αριθμό εντύπων. Συνολικά θα πρέπει να συγκεντρώσει ανακριτικό υλικό 30 σελίδων. Την ίδια ώρα οι άλλοι μαθητές θα είναι ανεπιτήρητοι ή κάποιοι δάσκαλοι θα προσέχουν δύο τάξεις. Για να γίνει όλη αυτή η διαδικασία πρέπει να υπάρχει υπεράριθμο προσωπικό..ή δανεικοί ανακριτές από τη νομική υπηρεσία της δημοκρατίας. Όσο για τα παιδιά που έχουν ανάγκη να μιλήσουν..εκεί είναι το πρόβλημα. Γιατί μόνο μιλούν και ποτέ δεν σιωπούν να ακούσουν το δάσκαλο ή τους συμμαθητές τους.

Τι γίνεται με τους δάσκαλους που είναι θύματα εκφοβισμού; Ποιος θα τους στηρίξει; Τι γίνεται όταν υποστούν σωματική βία από γονείς ή παιδιά; Για ψυχολογική βία δεν λέμε τίποτε γιατί είναι το..καθημερινό μας επιδόρπιο.

14. «Αν ο θύτης δεν είναι ένας αλλά περισσότεροι, διεξάγονται ξεχωριστές-διαδοχικές συναντήσεις, χωρίς να δοθεί η δυνατότητα επικοινωνίας και προσυνεννόησης μεταξύ τους.» Σελ.11

Ίσως θα έπρεπε να στείλουν κάποιους από μας στην αστυνομία για σεμινάρια για την τεχνική της ανάκρισης εχθρικού μάρτυρα. Εν πάση περιπτώσει το σημείο 14 οριοθετεί περεταίρω επιμήκυνση της ανακριτικής διαδικασίας και διάλυση του σχολείου αφού κάποιοι αθώοι μαθητές  δεν θα κάνουν μαθήματα, μέχρι οι ανακριτές- δάσκαλοι βγάλουν μια άκρη. Που πάνε λοιπόν τα δικαιώματα των  παιδιών αυτών για μάθηση;

Επιπλέον είναι αξιοσημείωτο ότι αναγνωρίζεται η ικανότητα των θυτών για προσυνεννόηση, αρά δεν πρόκειται για «αθώα αγγελούδια» αλλά υπό εκκόλαψη παραβάτες που διευκολύνονται από την ανυπαρξία ποινών.

15. Α. «Συνάντηση με το παιδί που δέχεται εκφοβισμό

Η ομάδα διαχείρισης:

Καθορίζει νέα συνάντηση με το θύμα σε μια βδομάδα, ενώ το διαβεβαιώνει ότι είναι διαθέσιμος εν τω μεταξύ, αν τον χρειαστεί.

Ενημερώνει τους γονείς του θύματος: α) για το περιστατικό σχολικού εκφοβισμού β) ότι το σχολείο έχει αναλάβει τη διαχείριση του και γ) ότι θα τους ενημερώσει εντός μιας βδομάδας για την εξέλιξη της κατάστασης. Επίσης, επισημαίνει στους γονείς ότι είναι απαραίτητη η παροχή στήριξης προς το παιδί τους από τους ίδιους, αλλά και η παρακολούθηση για τυχόν αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού».  Σελ.11

Η υποστήριξη των θυμάτων είναι βέβαια απαραίτητη, το θέμα όμως είναι ότι η εγκύκλιος δίνει μεγάλο χρονικό βάθος στην αντιμετώπιση του θέματος, πολλές συναντήσεις, πολλές καταγραφές. Η αναφορά σε απάντηση που θα δοθεί σε ορισμένο χρονικό διάστημα θυμίζει κυβερνητική υπηρεσία που πρέπει να απαντήσει σε πολίτη.. Μόνο που δεν είμαστε κυβερνητική υπηρεσία γραφείου αλλά δάσκαλοι με τάξεις και μαθήματα που πρέπει να γίνουν και παιδιά που πρέπει να προσέξουμε. Όταν κάποιοι απομονώνονται σε ένα γραφείο με κάποια παιδιά, πολύ περισσότερα παιδιά μένουν ανεξέλεγκτα και οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται.

Μια προφανής λύση θα ήταν να προσλάβει το υπουργείο 100 εκπαιδευτικούς ψυχολόγους, ένα για κάθε 3-4 σχολεία για να χειρίζεται αυτές τις υποθέσεις. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι από τους ψυχολόγους θα χρειαστούν σε μερικά χρόνια και αυτοί ψυχολόγο για να …αντεπεξέλθουν.

16. Γ. Επικοινωνία με γονείς θεατών

«Η ομάδα διαχείρισης:

Επικοινωνεί αυθημερόν με τους γονείς των θεατών και τους ενημερώνει για το περιστατικό

και την εφαρμογή της πολιτικής του σχολείου στη διαχείριση του περιστατικού. Συζητά μαζί τους τον ρόλο που είχε το παιδί τους στο συγκεκριμένο περιστατικό. Ενημερώνει τους γονείς για τις διαθέσιμες υπηρεσίες και γραμμές στήριξης στις οποίες μπορούν να αποταθούν »

(Παράρτημα VΙ).σελ.12

Για κάποιο ακατανόητο λόγο ο συγγραφέας της εγκυκλίου δεν αρκείται στην ενημέρωση των γονιών των εμπλεκομένων στο περιστατικό, αλλά και τρίτων παιδιών. Με τον τρόπο αυτό χάνεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων των θυμάτων, το σχολείο επιβαρύνεται με άσκοπα τηλεφωνήματα, το πρόβλημα διογκώνεται και περιπλέκεται.

17. «Σε περίπτωση που κριθεί χρήσιμο να υπάρξει κατ’ ιδίαν συνάντηση, οι γονείς καλούνται να προσέλθουν στο σχολείο όπου ενημερώνονται για τις συνέπειες που μπορεί να έχει, αν συνεχιστεί, η εκφοβιστική συμπεριφορά του παιδιού τους. Στα πλαίσια μιας τέτοιας συνάντησης είναι δυνατόν να ζητηθεί η άποψη των γονιών για το πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν το παιδί τους να επανορθώσει. »Σελ.12

Πίσω από παιδιά με επιθετική συμπεριφορά κρύβονται συνήθως γονείς που είτε ενθαρρύνουν αυτή τη συμπεριφορά, είτε είναι οι ίδιοι επιθετικοί προς τα παιδιά τους, είτε είναι άτομα της νοοτροπίας «ότι για όλα φταίνε οι δάσκαλοι που ενώ πληρώνονται καλά δεν κάνουν τη δουλειά τους». Οι γονείς αυτοί πολλές φορές είναι επιθετικοί και προς τους ίδιους τους δασκάλους και πρέπει να διαθέτεις ατέρμονη υπομονή, διπλωματικότητα και ψυχικό απόθεμα για να τους χειριστείς. Η αναφορά για συνέπειες που το σχολείο θα υποβάλει το παραβατικό  παιδί αποτελεί..ανέκδοτο, εφόσον πάνω στα κεφάλια των δασκάλων επικρέμεται η δαμόκλειος σπάθη της επιτρόπου για τα δικαιώματα του παιδιού ή της καταγγελίας..Τι θα κάνεις τον παραβατικό μαθητή; Θα τον αποβάλεις; Δεν υπάρχει τέτοια ποινή. Θα του μειώσεις το βαθμό ή τη διαγωγή; Δεν υπάρχουν βαθμοί. Θα τον βάλεις να κάνει κοινωνική εργασία; Δεν υπάρχουν αρκετοί δάσκαλοι για ατομική επίβλεψη μαθητών. Θα του κάνεις παρατηρήσεις; Δεν ιδρώνει το αυτί του..Ή μάλλον έχει δύο αυτιά..από το ένα μπαίνει και από το άλλο βγαίνει ότι του λες. Γιατί να σε λάβει υπόψη; Αφού ξέρει ότι δεν μπορείς να του κάνεις τίποτε. Και μη ξεχνάς και την επίτροπο για τα δικαιώματα του παιδιού..Αν η ένταση  της φωνής σου υπερβεί κάποια decibel ..τότε μπορεί να κατηγορηθείς για ψυχολογική βία και..μαύρο φίδι που σε έφαγε..

18. «Κοινή συνάντηση μαθητών: Αφού προηγήθηκαν τα πιο πάνω στάδια της διαχείρισης και, εφόσον, και τα δύο παιδιά, τόσο αυτό που ασκεί όσο και αυτό που δέχεται βία, επιθυμούν να πραγματοποιηθεί μια κοινή συνάντησή τους, με σκοπό την συμφωνία για ειρηνική συνύπαρξή τους στο χώρο του σχολείου. Αυτή πραγματοποιείται στην παρουσία του υπεύθυνου εκπαιδευτικού, που διαχειρίστηκε το περιστατικό.» Σελ.13

Τα πιο πάνω δεν είναι πρακτικές διαχείρισης..αλλά σήριαλ. Προανακρίσεις, ανακρίσεις, καταγραφές, συναντήσεις με θύτες, θύματα, θεατές, γονείς θυμάτων, γονείς θυτών, γονείς θεατών και γενικά με όλους τους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ..Σε ένα μέσο σχολείο ο μόνος που θα μπορούσε να έχει ελεύθερο χρόνο για να διαχειριστεί με τόση λεπτομέρεια ένα περιστατικό εκφοβισμού είναι ο διευθυντής. Ακόμα και αυτός όμως θα πρέπει να παρατείνει την παραμονή του στο σχολείο και τις απογευματινές ώρες για να τελειώσει τα υπόλοιπα διοικητικά του καθήκοντα. Πότε θα επισκεφθεί και θα επιθεωρήσει τους δασκάλους του στις τάξεις; Πότε θα τους επιμορφώσει; Πότε θα κάνει εγγραφές, παραγγελίες, συναντήσεις με τη σχολική εφορεία, να οργανώσει συνδιδασκαλίες, να συντονίσει τη διευθυντική ομάδα, να φροντίσει για τη λογιστική υποστήριξη του συσσιτίου απόρων, να λύσει τρέχοντα προβλήματα ( βρύσες που στάζουν, τον σχολικό κήπο, την επιδιόρθωση της περίφραξης, τη διόρθωση των σπασμένων τζαμιών, τον έλεγχο των προγραμματισμών των δασκάλων, των πυροσβεστήρων, του κυλικείου, της καθαριότητας των σχολικών χώρων, τη διόρθωση των υπολογιστών, των projectors, τη διαχείριση του ταμείου του διευθυντή, τη διαχείριση προβλημάτων ασφάλειας και υγείας,  των παραπόνων των γονιών για δασκάλους, τη συνεργασία με το σύνδεσμο γονέων και δεκάδες άλλα. Είναι κοινό μυστικό ότι κανένας διευθυντής δεν σχολνάει πλέον στις 1:05 αλλά πολύ αργότερα. Στη μέση εκπαίδευση τους απάλλαξαν από διδακτικά καθήκοντα για να προλαβαίνουν. Στη δημοτική οι διευθυντές εξακολουθούν να έχουν το 50% των καθηκόντων των απλών δασκάλων.

Επόμενα βήματα:

19. «Λήψη των πειθαρχικών μέτρων, όπως προβλέπονται μέσα από τους κανονισμούς λειτουργίας των σχολείων. »Σελ. 13

Η λήψη πειθαρχικών μέτρων προϋποθέτει ότι υπάρχουν τέτοια. Δυστυχώς όσα αναγράφονται στον σχετικό κανονισμό αποτελούν θωπείες για τους θύτες. Ενώ ο κάθε παραβατικός μαθητής ντεφάκτο έχει το δικαίωμα να χειροδικεί, οι δάσκαλοι μόνο γλυκανάλατες παρατηρήσεις μπορούν να κάνουν και ο παραβατικός μαθητής το γνωρίζει. Η παρατήρηση είναι  χάδι στο αυτί του θύτη, που εκλαμβάνει την αδυναμία του δασκάλου ως δική του δύναμη και ασυδοσία.

20.  «Στην περίπτωση που κατά τη διαχείριση διαφανούν δυσκολίες, που αφορούν τα εμπλεκόμενα μέρη, οι οποίες χρήζουν την παρέμβαση ειδικών, τότε, παραπέμπεται το περιστατικό στον οικείο Εκπαιδευτικό Ψυχολόγο. »Σελ. 13

Η παραπομπή μαθητών σε ψυχολόγο προϋποθέτει ένα επιπλέον χαρτοπόλεμο λόγω των παραπεμπτικών εντύπων που πρέπει να συμπληρωθούν και των εκθέσεων που πρέπει να γίνουν. Αυτός που τιμωρείται είναι ο δάσκαλος ή ο διευθυντής με επιπλέον εργασία, ενώ ο παραβατικός μαθητής συνεχίζει τη δράση του πρακτικά ανενόχλητος.

21. Έντυπο αναστοχασμού μαθητή σελ.17

Ένας μαθητής που μπορεί να συμπληρώσει το έντυπο αναστοχασμού πιθανότατα δεν είναι παραβατικός. Ακόμα μια ένδειξη του γεγονότος της απόστασης με την πραγματικότητα όσων συντάσσουν τα έντυπα. Άσε που και να μπορεί να το συμπληρώσει ποιος θα τον αναγκάσει να το κάνει; Τι θα κάνεις αν δεν; Θα το δείρεις; Πρέπει να έχεις τάση αυτοκτονίας. Εδώ οι γονείς σε καταγγέλλουν γιατί δεν τους αρέσει ο τόνος της φωνής σου. Το πράγμα είναι σχεδόν κωμικό για ένα εξωτερικό παρατηρητή..Όμως για ένα δάσκαλο είναι σχεδόν τραγικό.. Η ζωή μας καθίσταται συνεχώς πιο δύσκολη και δυστυχώς το μέλλον γίνεται επιπλέον δυσοίωνο.

Στη θέση επιλόγου.

Η φύση απεχθάνεται τα κενά και η οποιαδήποτε ανθρώπινη κοινωνία το κενό εξουσίας. Εφόσον ο δάσκαλος έπαψε να έχει ουσιαστική δύναμη επιβολής στους μαθητές του, το κενό εξουσίας καταλαμβάνουν οι παραβατικοί μαθητές, υποβοηθούμενοι από τους γονείς τους που ενθαρρύνουν αυτή τη συμπεριφορά. Δυστυχώς δεν υπάρχει ο σωστός κοινωνικός περίγυρος για να στηρίξει το δάσκαλο και το ΥΠΠ περιχαρακώνεται στην αποστειρωμένη παιδαγωγική θεωρία.

Το δίδυμο τέρας της παραβατικότητας και του εκφοβισμού δεν υποκύπτει με χαρτοπόλεμο, ούτε το τείχος της απείθειας και της αυθάδειας καταπίπτει ρίχνοντας του κλούβια αυγά και χάρτινες σαΐτες  ούτε μπορείς να κατατροπώσεις ένα άρμα μάχης με σφενδόνες.

Με τέτοιες συνταγές η καταστροφή του δημόσιου σχολείου είναι προδικασμένη. Ή μήπως αυτός είναι ο σκοπός;

 

Εκπαιδευτικό Υλικό

 

facebook Twitter YouTube
Τελευταία Ενημέρωση:
Παρασκευή,
12/07/2019 10:28