Α.Κί.ΔΑ

 

 

 

 

Ποιοι είναι Online

Έχουμε 212 επισκέπτες συνδεδεμένους

 

 

Η γνώμη σας μετρά

Για ποια θα θέλατε να ενημερώνεστε περισσότερο σε αυτή τη σελίδα;






Αποτελέσματα

ΑΚΙΔΑ Facebook

Οι Πατρίκιοι και οι Πληβείοι της Κυπριακής Εκπαίδευσης

Μιχάλης Α. Πόλης ΒΓΓ ΑΚΙΔΑ

Περίληψη-Ιστορική Αναφορά

Παρόλο που οι εκπαιδευτικοί της δεκαετούς δημόσιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης [ Παράρτημα 1 ] επιτελούν το ίδιο λειτούργημα και έχουν τα ίδια προσόντα, τυγχάνουν άνισης μεταχείρισης από τον εργοδότη τους το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού(ΥΠΠ). Τα μέλη της ΟΕΛΜΕΚ που υπηρετούν σε γυμνάσια έχουν πολύ καλύτερες συνθήκες εργασίας από τους εκπαιδευτικούς της Δημοτικής Εκπαίδευσης, όσον αφορά το διδακτικό τους χρόνο, τη μισθοδοσία, τις απαλλαγές για μη διδακτικό έργο. Η κατάσταση αυτή έχει τις ρίζες της στην δεκαετία του 1930 όταν  δημιουργήθηκε η δημόσια Δημοτική Εκπαίδευση υπό τον έλεγχο της Αγγλικής Αποικιακής Διοίκησης ενώ η Μέση εκπαίδευση λειτουργούσε υπό τον έλεγχο της εκκλησίας και της Ελληνοκυπριακής κοινότητας. Οι δάσκαλοι έμμεσα στιγματίστηκαν ως υπάλληλοι της αποικιοκρατίας ενώ οι «καθηγητές» προβλήθηκαν ως οι κατ’ εξοχήν φορείς της Ελληνικής Εκπαίδευσης. Το 1960 εγκαθιδρύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία και η κάθε μια από τις δύο μεγάλες κοινότητες είχε τον απόλυτο έλεγχο του εκπαιδευτικού της συστήματος μέσω της οικείας Κοινοτικής Συνέλευσης. Οι φορείς της Μέσης Εκπαίδευσης ανέλαβαν τα ηνία πρώτα της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης (1960-1965) και μετά του Υπουργείου Παιδείας, παγιώνοντας την προνομιακή τους θέση σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς της Δημοτικής. Η κατάσταση αυτή αποτελεί είδος άτυπου, υφέρποντος,  εργασιακού apartheid. Μεταξύ 1960-1990 δεν υπήρχαν Πανεπιστημιακά Ιδρύματα στην Κύπρο, ούτε και Ακαδημαϊκοί, γεγονός που οδήγησε στο να θεωρηθούν ντεφάκτο οι λειτουργοί της Μέσης ως η  Εκπαιδευτική Ελίτ. Έτσι την εποχή εκείνη οι « θέσεις κλειδιά» στο Υπουργείο Παιδείας (Υπουργός, Γενικός Διευθυντής )ήταν πάντοτε προνόμιο της Μέσης Εκπαίδευσης. Οι άνθρωποι «στις θέσεις κλειδιά» πάντα έδιναν τη μερίδα του Λέοντος στη Μέση Εκπαίδευση όσο αφορά τη μισθοδοσία και τους όρους εργασίας, ενώ οι λειτουργοί της Δημοτικής αντιμετωπίζονταν ως εκπαιδευτικοί δεύτερης κατηγορίας. Σε αυτό συνέβαλε και το γεγονός ότι εκείνη την εποχή οι Κύπριοι δάσκαλοι είχαν ανώτερη και όχι ανώτατη εκπαίδευση, ενώ οι «καθηγητές» ήταν απόφοιτοι Ελλαδικών Πανεπιστημίων.

Την δεκαετία του 1980 η μισθοδοτική διαφορά δασκάλου «καθηγητή» ήταν δραματική. Όταν διορίστηκα στην εκπαίδευση το 1987 ο μισθός εισδοχής ενός «καθηγητή» (Α8) ήταν κατά 60% μεγαλύτερος από το μισθό εισδοχής ενός δασκάλου. (Α5) [₤ 2272 ετήσιος βασικός μισθός «καθηγητή», έναντι ₤ 1415 ετήσιος βασικός μισθός δασκάλου]. Έπρεπε να δουλέψουμε δέκα (10) ολόκληρα χρόνια για να αξιωθούμε να πάρουμε το μισθό του πρωτοδιόριστου καθηγητή.

Η Παιδαγωγική Ακαδημία έκλεισε το 1993, το 1994 διορίστηκαν οι πρώτοι δάσκαλοι απόφοιτοι Ελληνικών Πανεπιστημίων, ενώ το 1996 οι πρώτοι δάσκαλοι απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κύπρου έμπαιναν στα δημοτικά. Ως αποτέλεσμα αγώνων στους οποίους πρωτοστάτησε η γενιά μας, η κλίμακα εισδοχής των δασκάλων αναβαθμίστηκε σταδιακά από την Α5 στην Α8. Όσοι δάσκαλοι δεν είχαν πτυχίο παρακολούθησαν πρόγραμμα επιμόρφωσης 210 διδακτικών περιόδων για να θεωρηθούν πτυχιούχοι και να ενταχθούν σταδιακά με οκτάμηνες προσαυξήσεις στην κλίμακα Α8.  Από το 1997 οι απλοί δάσκαλοι διορίζονταν απευθείας στην Α8 και ως το 2002 η μισθοδοτική τους κλίμακα ανέβηκε θεωρητικά στο ίδιο επίπεδο με τους απλούς καθηγητές.[ Α8-Α10-Α11] Λέω θεωρητικά γιατί όσοι δάσκαλοι διορίστηκαν πριν το 1997 [λόγω του διορισμού τους στην κλίμακα Α5] είχαν και έχουν σημαντικά μικρότερη μισθοδοσία από τους «καθηγητές» με τα ίδια χρόνια υπηρεσίας. Επιπλέον μισθολογική διαφορά υπάρχει στους εκπαιδευτικούς των δύο βαθμίδων που κατέχουν διευθυντικές θέσεις, ενώ ο χρόνος διδασκαλίας στη Δημοτική Εκπαίδευση είναι μέχρι και διπλάσιος από τον αντίστοιχο χρόνο διδασκαλίας στα Γυμνάσια.

Με την ανατολή του νέου αιώνα η ανάδειξη της νέας ελίτ των Πανεπιστημιακών δασκάλων των κρατικών και ιδιωτικών πανεπιστημίων έφερε σε δεύτερη θέση τους δασκάλους της Μέσης και σε τρίτο αυτούς της Δημοτικής. Σε σημειολογικό επίπεδο αυτό φαίνεται  από την κατάληψη των Υπουργικών θώκων από Πανεπιστημιακούς ενώ η Μέση Εκπαίδευση περιορίστηκε στη θέση του Γενικού Διευθυντή. Παρόλα αυτά η διαφορά δασκάλων καθηγητών, την οποία θα παραθέσουμε κατωτέρω, παραμένει ευρύτατη.

Το ΥΠΠ, αφού  επαγγέλλεται τον εκσυγχρονισμό θα πρέπει να διορθώσει  τη στρέβλωση αυτή που όχι μόνο παραμένει ανέπαφη για πέραν του μισού αιώνα, αλλά μεγεθύνεται. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι η Κυβέρνηση Χριστόφια μηδένισε τον διδακτικό χρόνο των διευθυντών Μέσης, που μέχρι το 2010 ήταν μόλις 4 περίοδοι εβδομαδιαίως, ενώ οι διευθυντές δημοτικής πέραν της διοίκησης διδάσκουν 11-21 περιόδους την εβδομάδα, όσο και ένας απλός «καθηγητής» υπεύθυνος τμήματος.

Για τη μειονεκτική μας θέση δεν πρέπει όμως μόνο να μεμφόμαστε τους άλλους, αλλά και τον εαυτό μας. Στις εποχές της οικονομικής ανάπτυξης, η συντεχνία των «καθηγητών» προωθούσε τα αιτήματα της με πυγμή και θέληση, ενώ η ΠΟΕΔ τις περισσότερες φορές ήταν διστακτική και ουδέποτε την τελευταία δεκαετία έθεσε θέμα ίσης μεταχείρισης δασκάλων – «καθηγητών». Σήμερα παρόλη την κρίση η ΟΕΛΜΕΚ κράτησε ανέπαφα τα κεκτημένα που έχουν σχέση με το ωράριο και τις συνθήκες εργασίας, ενώ η ΠΟΕΔ είναι κυριολεκτικά «με την πλάτη στον τοίχο» αφού δεν κέρδισε τίποτε στους τομείς αυτούς τις καλές εποχές και οποιαδήποτε απώλεια θα είναι καταστροφική. Όταν τις καλές εποχές διεκδικείς, έχεις περιθώριο να απορροφήσεις τις απώλειες και να διατηρήσεις μέρος των κεκτημένων την περίοδο των ισχνών αγελάδων.  Η πολιτική της «μη παρενόχλησης» του εργοδότη από την ΠΟΕΔ και της συζήτησης μόνο εκπαιδευτικών θεμάτων είναι μια ακόμα σημαντική αιτία για τη μειονεκτική θέση των λειτουργών της Δημοτικής Εκπαίδευσης.

Α. Ορισμός της έννοιας της δυσμενούς διάκρισης στο χώρο της εργασίας.

Μια ομάδα εργαζομένων υφίσταται δυσμενή διάκριση σε σχέση με άλλη  ομάδα εργαζομένων που επιτελεί ουσιωδώς όμοιο και ίσης αξίας έργο, όταν ισχύουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις:

  1. Οι δύο ομάδες εργάζονται υπό τον ίδιο εργοδότη.
  1. Οι δύο ομάδες έχουν τα ίδια προσόντα και κάνουν την ίδια εργασία.
  1. Παρά το ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις 1 και 2 η μια ομάδα σκανδαλωδώς αμείβεται συγκριτικά πολύ λιγότερο σε σχέση με τη δεύτερη  όσο αφορά τις άμεσες και τις έμμεσες παροχές που λαμβάνει από τον  εργοδότη, καθώς  και τις συνθήκες και  όρους της παρεχόμενης εργασίας.

Το ΥΠΠ για μισό και πλέον αιώνα χειρίζεται άνισα τους  εκπαιδευτικούς  της υποχρεωτικής εκπαίδευσης [Παράρτημα . 1 ] χωρίζοντας τους σε δύο ομάδες με εμφανώς άνισα ωφελήματα.

Τεκμηρίωση πορισμάτων μελέτης

Ο ισχυρισμός μας περί κραυγαλέα άνισης μεταχείρισης των εκπαιδευτικών της Δημοτικής Εκπαίδευσης τεκμηριώνεται από τα ακόλουθα αδιάψευστα στοιχεία, τα οποία θα παρουσιαστούν υπό τη μορφή ρηματικών προτάσεων και αντίστοιχων πινάκων δεδομένων στα Παραρτήματα.

Β Άνιση μεταχείριση εκπαιδευτικών Δημοτικής και Γυμνασιακής Εκπαίδευσης

Β1. Επίπεδο διευθυντών

  1. Οι διευθυντές στη Μέση Εκπαίδευση  εκτελούν μόνο διοικητικά καθήκοντα, ενώ οι διευθυντές στη Δημοτική εκτελούν εκτός των 38 διοικητικών καθηκόντων που καταγράφονται στο  Σχέδιο Υπηρεσίας τους και δεκάδων άλλων που δεν καταγράφονται, διδακτικά καθήκοντα 11 έως 21 διδακτικών  περιόδων την εβδομάδα[Παράρτημα 2 ]
  1. Ποσοστό 30% έως 60% του χρόνου εργασίας ενός διευθυντή δημοτικού αναλώνεται σε διδασκαλία. Παρόλο που τα διοικητικά καθήκοντα που αυτός αναλαμβάνει αυξάνονται κάθε χρόνο, ο διδακτικός του χρόνος παραμένει αναλλοίωτος από τη δεκαετία του 1980.
  1. Ο εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος ενός διευθυντή τριθέσιου δημοτικού σχολείου (21 περίοδοι ) είναι μεγαλύτερος από το διδακτικό χρόνο απλού «καθηγητή» με 20+ έτη υπηρεσίας παρόλο που ο δεύτερος δεν έχει διοικητικά καθήκοντα. (18 περίοδοι )
  1. Οι διδακτικές περίοδοι που διδάσκει ένας διευθυντής δημοτικού είναι αντιστρόφως ανάλογες του μεγέθους του σχολείου του.  Όσο πιο μικρό το δημοτικό σχολείο, τόσο πιο πολλές οι περίοδοι που διδάσκει. [ Παράρτημα 3 ] Οι Διευθυντές μικρών γυμνασίων της υπαίθρου όμως δεν έχουν αυξημένα διδακτικά καθήκοντα σε σχέση με τους συναδέλφους τους που διοικούν μεγάλα γυμνάσια στις πόλεις.
  1. Οι διευθυντές Γυμνασίων αμείβονται περισσότερο από τους διευθυντές Δημοτικών, εφόσον η κλίμακα των πρώτων είναι η Α13 και των δεύτερων η Α12(ii)
  1. Η μισθοδοσία διευθυντή δημοτικού εξισώνεται με τη μισθοδοσία Βοηθού Διευθυντή Α (ΒΔΑ΄) Γυμνασίου παρόλο που ο δεύτερος δεν έχει την αποκλειστική ευθύνη διοίκησης ενός σχολείου.
  1. Ο διδακτικός χρόνος [σε περιόδους] διευθυντή μεγάλου δημοτικού σχολείου με 300+ μαθητές είναι μεγαλύτερος από το διδακτικό χρόνο ΒΔΑ΄ Γυμνασίου [ 11  περιόδους ο πρώτος έναντι 10 περιόδους ο δεύτερος ] παρόλο που ο ΒΔΑ΄ δεν έχει την αποκλειστική ευθύνη διοίκησης σχολείου.
  1. Στο γυμνάσιο ο ΒΔΑ΄ έχει 2,8 περιόδους μη διδακτικό χρόνο ανά περίοδο διδασκαλίας ενώ ο διευθυντής δημοτικού έχει μεταξύ 0,67 έως 2,18 περιόδους διοικητικού χρόνου ανά περίοδο διδασκαλίας ανάλογα με το μέγεθος του σχολείου που διοικεί.
  1. Ο δ/ντής ενός δημοτικού σχολείου περνά το 31,4% έως 60% των περιόδων εργασίας μέσα στην τάξη διδάσκοντας. Ο γυμνασιάρχης  δεν διδάσκει καθόλου. [ Βλέπε και παράγραφο 1]
  1. Είναι πράγματι γεγονός ότι οι οργανικές θέσεις διευθυντών σχολείων στη Μέση Εκπαίδευση είναι το ένα τρίτο των θέσεων διευθυντών στη Δημοτική Εκπαίδευση. Το μειονέκτημα αυτό όμως υπέρ – αντισταθμίζεται για τα μέλη της ΟΕΛΜΕΚ με τις θέσεις Βοηθών Διευθυντών Α που δεν υπάρχουν στα Δημοτικά και αποτελούν στην ουσία « υπεράριθμους διευθυντές χωρίς σχολεία»

Β2. Επίπεδο βοηθών Διευθυντών

1. Παρόλο που οι Βοηθοί Διευθυντές Δημοτικού (ΒΔΔ) έχουν εκ των σχεδίων υπηρεσίας υποχρεωτική συμμετοχή στο     διοικητικό έργο αναλαμβάνοντας τομείς ευθύνης που τους αναθέτει ο διευθυντής,  έχουν σχεδόν διπλάσιες διδακτικές περιόδους από  τους Βοηθούς Διευθυντές   Γυμνασίων(ΒΔΓ).  Ο ΒΔΔ διδάσκει 23 περιόδους και ο ΒΔΓ 12-14 περιόδους [ Παράρτημα 4 ]

2.  Στα γυμνάσια υπάρχουν δύο βαθμίδες ανέλιξης στο επίπεδο του ΒΔ [ Γυμνάσια: Βοηθός Διευθυντής  και Βοηθός Διευθυντής Α, Δημοτικά:   Βοηθός Διευθυντής )

3.      Η μισθοδοσία και στα δύο επίπεδα ΒΔΓ της Μέσης Εκπαίδευσης είναι ανώτερη από τη μισθοδοσία ΒΔΔ. Έχουμε:

Μέση Εκπαίδευση: ΒΔ  κλίμακα Α12 και ΒΔΑ΄   κλίμακα Α12(ii)

Δημοτική Εκπαίδευση: ΒΔ κλίμακα Α11(ii).

  1. Ο εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος ΒΔΓ κατά την πενταετία που ακολουθεί την προαγωγή ισούται με 586 λεπτά [14Χ41,84] έναντι 920 λεπτά [23Χ40] του ΒΔΔ. Στη Δημοτική Εκπαίδευση οι ΒΔ έχουν  57% περισσότερο διδακτικό χρόνο σε λεπτά σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους της γυμνασιακής εκπαίδευσης.
  1. Με τη συμπλήρωση πέντε (5) ετών υπηρεσίας στη θέση, ο εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος του ΒΔΓ μειώνεται από 14 περιόδους σε 12 [ 12Χ41,84 ≈ 502 λεπτά] Αντίστοιχη μείωση δεν υπάρχει στο   χρονικό ορόσημο συμπλήρωσης πενταετίας για τον ΒΔΔ. Ως αποτέλεσμα η ποσοστιαία διαφορά  εις βάρος των ΒΔΔ αυξάνεται στο 83,27%
  1. Οι ΒΔΑ΄ Γυμνασίου  εργάζονται δέκα (10) περιόδους εβδομαδιαίως έναντι 23 περιόδων των ΒΔΔ. Η διαφορά εις βάρος των ΒΔΔ  στο επίπεδο αυτό είναι 119,88%.
  1. Οι νεοπροαχθέντες ΒΔΓ και ΒΔΑ΄ Μέσης Εκπαίδευσης έχουν μείωση διδακτικού χρόνου 3 περιόδων την εβδομάδα για να παρακολουθούν το υποχρεωτικό πρόγραμμα επιμόρφωσης τη χρονιά που ακολουθεί την προαγωγή. Καμιά αντίστοιχη μείωση δεν υφίσταται για τους νεοπροαχθέντες διευθυντές Δημοτικής που εξαναγκάζονται να εκτελούν τα πλήρη διδακτικά και διοικητικά τους καθήκοντα σε τέσσερις ημέρες και να παρακολουθούν το επιμορφωτικό πρόγραμμα τη πέμπτη ημέρα της εργάσιμης εβδομάδας.
  1. Ο ΒΔΔ  έχει διδακτικό χρόνο 920 λεπτών την εβδομάδα, τον ίδιο με νέο  «καθηγητή» με 8-16 χρόνια υπηρεσίας .
  1. Ο ΒΔΔ εργάζεται πέντε περιόδους επιπλέον του απλού καθηγητή με 21 χρόνια υπηρεσίας [ ΒΔΔ: 23 έναντι 18 ο απλός «παλαίμαχος καθηγητής» ]
  1. Οι περίοδοι διδασκαλίας ΒΔΔ υπολείπονται  μιας μόνο περιόδου του πρωτοδιόριστου συμβασιούχου καθηγητή.

Διοικητικός χρόνος Βοηθού Διευθυντή Δημοτικού(ΒΔΔ)

  1. Ο ΒΔΔ  έχει 12 κενά την εβδομάδα για διοικητικό έργο έναντι 24-26 κενών του ΒΔ Γυμνασίου και 28 κενών του ΒΔΑ΄.
  1. Για κάθε περίοδο που διδάσκει ο ΒΔΔ έχει μισή περίοδο [ κατ’ ακρίβεια 0,52 περιόδους] διοικητικού χρόνου. Οι ΒΔ και ΒΔΑ΄ Γυμνασίου έχουν τρείς έως πέντε φορές περισσότερο διοικητικό χρόνο, αφού για κάθε περίοδο διδασκαλίας τους παρέχονται αντίστοιχα 1,7 – έως 2,8 περίοδοι διοικητικού έργου.
  1. Ο διδακτικός χρόνος του ΒΔΔ είναι ίσος με το 92% [ 23/25] του διδακτικού χρόνου απλού δασκάλου με 20+ έτη υπηρεσίας. Από την άλλη ο διδακτικός χρόνος του ΒΔ γυμνασίου είναι ίσος με το 77,8% του διδακτικού χρόνου απλού καθηγητή με 20+ έτη υπηρεσίας. [ 14/18]   Δίνεται δηλαδή, συγκριτικά, σχεδόν τριπλάσια μείωση διδακτικού χρόνου σε καθηγητές με την πρώτη προαγωγή τους, σε σύγκριση με τους δασκάλους.[22,2% για το ΒΔΓ και μόλις 8% για τον ΒΔΔ] Οι ΒΔΔ καλούνται να αναλάβουν διοικητικά καθήκοντα, χωρίς να διαφοροποιείται ουσιαστικά ο διδακτικός τους χρόνος σε σχέση με τους απλούς δασκάλους.
  1. Προαγωγή  δασκάλου με 20+ χρόνια υπηρεσίας σε θέση βοηθού διευθυντή σημαίνει μείωση διδακτικού χρόνου κατά δύο περιόδους την εβδομάδα. Το ΥΠΠ δίνει στον νέο ΒΔΔ 16 λεπτά την ημέρα και έχει απαίτηση να αναλάβει τομείς διοικητικού έργου. Αντίστοιχα «καθηγητής» με τα ίδια χρόνια υπηρεσίας προαγόμενος  σε β. δ/ντη καρπούται έως τριπλάσια μείωση δηλαδή 4 – 6 περιόδους.
  1. Ο ΒΔΑ΄ Γυμνασίου  έχει διδακτικό χρόνο ίσο με το 41,67% [10/24]του χρόνου του πρωτοδιόριστου καθηγητή. Ο ΒΔΔ έχει διδακτικό χρόνο ίσο με το 79,31% του πρωτοδιόριστου δασκάλου. Ως αποτέλεσμα η νοσηρότητα είναι πολύ μεγαλύτερη στη Δημοτική Εκπαίδευση, αφού όταν προάγεται ο δάσκαλος κρατεί τα καθήκοντα της προηγούμενης θέσης του και φορτώνεται στα καθήκοντα της νέας θέσης του [ Για τεκμηρίωση της αυξημένης νοσηρότητας των δασκάλων βλέπε και παράρτημα 9]
  1. Οι ΒΔ Γυμνασίου όταν γίνουν ΒΔΑ΄ έχουν περαιτέρω μείωση διδακτικού χρόνου κατά 2 - 4 περιόδους. Δεν υπάρχει αντίστοιχη προαγωγή ή μείωση διδακτικού χρόνου στους ΒΔ δημοτικού.
  1. Όταν ένας δάσκαλος παίρνει προαγωγή από διδακτική σε διοικητική θέση πέραν των γραφειακών καθηκόντων της νέας του θέσης εξακολουθεί να εκτελεί τη συντριπτική πλειοψηφία των διδακτικών καθηκόντων της προηγούμενης. Έτσι ο ΒΔ εκτελεί το 92% των διδακτικών περιόδων δασκάλου με 20+ έτη υπηρεσίας,[23/25] ενώ ο διευθυντής αναλαμβάνει από 47,8% έως  91,3% των περιόδων διδασκαλίας του ΒΔ [ 11/23 έως 21/23]. Από την άλλη οι «καθηγητές» απαλλάσσονται πλήρως από διδακτικά καθήκοντα μέχρι τη θέση του διευθυντή.

Β3. Επίπεδο  απλών εκπαιδευτικών [ Βλέπε και πίνακες Παραρτημάτων 5,6 ]

  1. Ο εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος δασκάλου με 1-8 έτη υπηρεσίας  είναι 29 περίοδοι ενώ  «καθηγητής» με την ίδια υπηρεσία διδάσκει  24 περιόδους. Αν λάβουμε υπόψη ότι η μέση διάρκεια της περιόδου στα γυμνάσια είναι 41,84* λεπτά έναντι 40 λεπτά στα δημοτικά   παραμένει αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο διδακτικός χρόνος του πρωτοδιόριστου δασκάλου είναι, [ σε λεπτά ] 15,52% περισσότερος από τον αντίστοιχο διδακτικό χρόνο του «καθηγητή» με την ίδια υπηρεσία.

*[ Για τη μέση διάρκεια της διδακτικής περιόδου σε κάθε κλάδο βλέπε παράρτημα 2]

  1. Με τη συμπλήρωση οκτώ ετών υπηρεσίας ο διδακτικός χρόνος του «καθηγητή» μειώνεται από 24 σε 22 περιόδους. Καμιά αντίστοιχη μείωση δεν έχουν  οι δάσκαλοι στο ίδιο χρονικό ορόσημο, αφού ο χρόνος διδασκαλίας τους  παραμένει στις 29 περιόδους μέχρι τη συμπλήρωση του 14ου έτους υπηρεσίας. Ως αποτέλεσμα η διαφορά σε λεπτά στην κατηγορία των 8-14 ετών υπηρεσίας αυξάνεται  από15,55% σε 26,02%
  2. Μεταξύ 16-20 ετών υπηρεσίας έχουμε: «Καθηγητής» 20 περιόδους διδασκαλίας και δάσκαλος 27. Η ποσοστιαία διαφορά εις βάρος του δασκάλου στο ηλικιακό αυτό κλιμάκιο εκφρασμένη σε λεπτά είναι 29,06% ενώ σε περιόδους 35%.
  3. Μετά τη συμπλήρωση 20 ετών οι «καθηγητές» διδάσκουν 18 περιόδους εβδομαδιαία και οι δάσκαλοι 25. Η διαφορά εις βάρος του δασκάλου  ισούται με 32,78% [σε λεπτά ] ενώ εκφρασμένη σε περιόδους είναι 38,89%.
  4. Οι απλοί δάσκαλοι αρχίζουν την υπηρεσία τους με 5 περιόδους περισσότερες από τους απλούς «καθηγητές» και καταλήγουν στα 20+ έτη υπηρεσίας με 7 περιόδους επιπλέον. [Μέχρι το επίπεδο του ΒΔΑ΄ η διαφορά αυξάνεται στις 13 περιόδους]
  5. Όσο αυξάνονται τα χρόνια υπηρεσίας τόσο η ψαλίδα ανοίγει εις βάρος  του δασκάλου. Το γεγονός αυτό στερείται λογικής, αφού ακόμα και αν κάποιος για λόγους συζήτησης θα δεχόταν ότι θα έπρεπε οι δάσκαλοι να διδάσκουν περισσότερο, η διαφορά,  ως ποσοστό, έπρεπε να παραμένει σταθερή.
  6. Οι δάσκαλοι Μέσης έχουν τρία χρονικά ορόσημα μείωσης διδακτικού χρόνου μέχρι το 21ο πρώτο έτος υπηρεσίας (συμπλήρωση 8, 16 και 20 έτη ) ενώ οι δάσκαλοι Δημοτικής έχουν μόνο δύο μειώσεις   διδακτικού χρόνου (15ο και 20ο έτος ).
  7. Οι μειώσεις μέχρι τη συμπλήρωση  είκοσι ετών υπηρεσίας  συμποσούνται σε έξι διδακτικές περιόδους στα γυμνάσια,  ενώ στα δημοτικά  στον ίδιο χρονικό ορόσημο συμποσούνται σε μόνο τέσσερις περιόδους.
  8. Συνολικά οι μειώσεις των «καθηγητών» μέχρι το 21 έτος υπηρεσίας καλύπτουν το 25%  του διδακτικού χρόνου που είχαν ως πρωτοδιόριστοι αφού από τις 24 περιόδους μειώνονται στις 18. Αντίστοιχα, για τους δασκάλους οι μειώσεις μέχρι το 21 έτος υπηρεσίας καλύπτουν  μόνο 13,8%  του χρόνου του πρωτοδιόριστου δασκάλου αφού  από τις 29 περιόδους μειώνονται μόνο στις 25. Φαίνεται ότι για το ΥΠΠ οι «καθηγητές» γερνούν δύο φορές περισσότερο από τους δασκάλους.
  9. Ο πρωτοδιόριστος δάσκαλος πιστώνεται μια  περίοδο μη διδακτικού χρόνου για κάθε 4,83 περιόδους που διδάσκει ενώ ο πρωτοδιόριστος «καθηγητής» έχει μια μη διδακτική περίοδο για κάθε 2,18 περιόδους διδασκαλίας δηλαδή διπλάσιο χρόνο για γραφειακή εργασία.
  10. Ο πρωτοδιόριστος καθηγητής έχει 14 κενά την εβδομάδα ενώ ο πρωτοδιόριστος δάσκαλος μόνο 6 κενά.
  11. Μετά τη συμπλήρωση 20 ετών υπηρεσίας τα κενά του απλού «καθηγητή» είναι περισσότερα από τις περιόδους που διδάσκει!  Για κάθε εννιά περιόδους διδασκαλίας ο παλαίμαχος «καθηγητής» καρπούται 10 κενά. Ο  «καθηγητής» των 20+ ετών υπηρεσίας διδάσκει 18 περιόδους και έχει 20 κενά.  Ο δάσκαλος με 20+ έτη υπηρεσίας διδάσκει 25 περιόδους και έχει μόνο 10 κενά. [ 2,5 περιόδους διδασκαλίας για κάθε κενό ]
  12. Δεν φτάνει η συντριπτική διαφορά στους όρους εργασίας, η ΠΟΕΔ φορτώνει στους δασκάλους την αγγαρεία του ταμιευτηρίου σε μη εργάσιμο χρόνο. [ (30 εισπράξεις το χρόνο Χ 15 λεπτά) + 2-3 ώρες στο τέλος της χρονιάς για έλεγχο λογαριασμών = 10 ώρες εργασίας]* Η ΟΕΛΜΕΚ δεν έχει απαίτηση από τα μέλη της να υποστούν παρόμοια ταλαιπωρία.

*[Η ΠΟΕΔ κερδίζει από το ταμιευτήριο €5000 το χρόνο δηλαδή βάζει τα μέλη της να εργάζονται για το εξευτελιστικό ποσό των δέκα(10) σεντ του Ευρώ την ώρα!! Αν δίναμε όλοι από €2 το χρόνο το ταμείο ευημερίας μελών ΠΟΕΔ θα κέρδιζε τα διπλάσια.]

  1. Λόγω της πίστωσης διδακτικού χρόνου που δίδεται στη Μέση Εκπαίδευση για διάφορες μη διδακτικές δραστηριότητες που αναλαμβάνουν, ο διδακτικός χρόνος των καθηγητών είναι ακόμα πιο μικρός. Για το θέμα αυτό θα μιλήσουμε εκτενώς στο κεφάλαιο που ακολουθεί.
  2. Συγκρίνοντας τα κενά δασκάλου και καθηγητή σε λεπτά βρίσκουμε ότι ο δεύτερος έχει, ανεξαρτήτως ηλικίας, υπερδιπλάσιες μη διδακτικές περιόδους για να προετοιμάζει τα μαθήματα του και να κάνει άλλες δουλειές που του αναθέτει ο διευθυντής. Για κάθε κενό που έχει ο δάσκαλος ο καθηγητής έχει 2 έως 2,66 κενά!
  3. Οι εκπαιδευτικοί των γυμνασίων αποκαλούνται καθηγητές αντί του «δάσκαλου Μέσης Εκπαίδευσης» που θα ήταν το σωστό παρόλο που ο τίτλος του καθηγητή απονέμεται σε όλες τις χώρες στους  ακαδημαϊκούς. Ακόμα μια διάκριση στο επίπεδο της σημειολογίας.
  4. Είναι γεγονός ότι οι «καθηγητές» δίνουν βαθμολογίες στους μαθητές τους ενώ οι δάσκαλοι όχι. Με την πρόσφατη όμως εισαγωγή  των τετραμήνων αντί των τριμήνων οι «καθηγητές» ωφελήθηκαν αφού δίνουν βαθμολογίες δύο φορές το χρόνο αντί τρεις που έδιναν προηγουμένως.[μείωση 33,3%] Επιπλέον παρόλο που οι μαθητές δεν παίρνουν βαθμούς στα Δημοτικά,  τυγχάνουν γραπτής αξιολόγησης στο τέλος κάθε ενότητας στην ίδια τουλάχιστον συχνότητα με τα γυμνάσια. Ακόμα αφού οι δάσκαλοι διδάσκουν περισσότερες περιόδους, συνακόλουθα αναλαμβάνουν περισσότερα μαθήματα και  οι μέρες διδασκαλίας στο Δημοτικό είναι περισσότερες.  Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω ο όγκος των γραπτών που διορθώνει ένας δάσκαλος δεν υστερεί από τον όγκο των γραπτών που διορθώνει ο συνάδελφος του στη Μέση Εκπαίδευση.

Γ. Πίστωση διδακτικού χρόνου για μη διδακτικές δραστηριότητες

Οι «καθηγητές» έχουν απαλλαγή διδακτικού για συγκεκριμένες κατηγορίες μη διδακτικού έργου ενώ δάσκαλοι που αναλαμβάνουν το ίδιο έργο δεν έχουν απαλλαγή. Συγκεκριμένα:

1.  Ο «καθηγητής» που τηρεί ολόχρονα τα μηνιαία πρακτικά του καθηγητικού συλλόγου πιστώνεται με δύο διδακτικές περιόδους την εβδομάδα, ενώ δεν δίνεται ανάλογη πίστωση στους δασκάλους πρακτικογράφους παρόλο που η συνεδρία στα Δημοτικά είναι εβδομαδιαία.

2. Στα γυμνάσια δίνονται 4 περίοδοι μείωση ανά σχολείο στον εκπαιδευτικό που θα καταρτίσει το σχολικό πρόγραμμα. Δεν υπάρχει ανάλογη πρόνοια στα δημοτικά.

3.  Ο υπεύθυνος καθηγητής σχολικών εκδόσεων πιστώνεται με 2 περιόδους εβδομαδιαίως. Δεν δίδονται ανάλογες πιστώσεις για σχολικά περιοδικά που εκδίδονται από δασκάλους.

4.  Οι φιλόλογοι που αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν τις σχολικές εκδηλώσεις πιστώνονται με διδακτικές περιόδους. Κάθε σχολείο πιστώνεται με 1 διδακτική περίοδο, για κάθε 135 μαθητές. Οι δάσκαλοι που αναλαμβάνουν την οργάνωση εκδηλώσεων δεν λαμβάνουν ανάλογες μειώσεις.

5) Οι καθηγητές υπεύθυνοι τμημάτων πιστώνονται με 2 περιόδους ενώ οι δάσκαλοι πιστώνονται, [με εξαίρεση την Α τάξη και τα συμπλέγματα] μόνο μια περίοδο.

6 Οι καθηγητές που είναι υπεύθυνοι ειδικών αιθουσών (Ιστορίας, Βιβλιοθήκης, Πληροφορικής, Φυσικής και Χημείας) απαλλάσσονται από μια διδακτική περίοδο. Παρόμοια απαλλαγή δεν υπάρχει για τους φτωχούς συγγενείς της Δημοτικής Εκπαίδευσης που είναι υπεύθυνοι για της αίθουσες των οικοκυρικών, του σχεδιασμού, των υπολογιστών κλπ.

7) Οι γυμναστές που είναι υπεύθυνοι για τη διοργάνωση  αθλητικών εκδηλώσεων τυγχάνουν δύο περιόδων απαλλαγής. Όσοι συμμετέχουν στα αθλητικά απογεύματα, για προετοιμασία των σχολικών ομάδων, παρελάσεων κλπ απαλλάσσονται δύο περιόδους. Δεν υπάρχουν ανάλογες απαλλαγές για δασκάλους που αναλαμβάνουν παρόμοιο έργο.

Δ. Συνθήκες διδακτικού έργου στη Δημοτική και Γυμνασιακή Εκπαίδευση

  1. Είναι γεγονός ότι τα Γυμνάσια λειτουργούν 30 λεπτά ημερησίως περισσότερο από τα Δημοτικά Σχολεία. [ Γυμνάσια 7:30 – 1:35, Δημοτικά: 7:30-1:05 ]  Όμως ο χρόνος εργασίας των δασκάλων στα σχολεία δεν είναι μικρότερος από τον αντίστοιχο χρόνο των καθηγητών εφόσον:
  2. Οι δάσκαλοι είναι υποχρεωμένοι να προσέρχονται στο σχολείο 15 λεπτά πριν την έναρξη των μαθημάτων ενώ ο Κανονισμός Λειτουργίας Σχολείων Μέσης δεν αναφέρει παρόμοια υποχρέωση για τους  «καθηγητές».
  3. Οι δάσκαλοι υποχρεώνονται σε εβδομαδιαία συνεδρία προσωπικού μετά τη λήξη των μαθημάτων ενώ η συνεδρία προσωπικού στα γυμνάσια είναι μηνιαία.
  4. Οι δάσκαλοι έχουν την υποχρέωση να παραμένουν δύο επιπλέον περιόδους την εβδομάδα στο σχολείο, μετά τη λήξη των μαθημάτων, για επιμόρφωση. Δεν υπάρχει αντίστοιχη υποχρέωση των εκπαιδευτικών των γυμνασίων.
  5. Η Γεωγραφική διασπορά των Δημοτικών Σχολείων είναι μεγαλύτερη ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των γυμνασίων βρίσκεται στα αστικά κέντρα, γεγονός που σημαίνει ότι ο δάσκαλος δαπανά περισσότερο χρόνο και χρήμα από τον καθηγητή για μετάβαση στην εργασία του.
  6. Είναι γεγονός ότι ο «καθηγητής» προετοιμάζει μαθήματα υψηλότερου επιπέδου εφόσον διδάσκει μεγαλύτερους μαθητές. Η δυσκολία αυτή αντισταθμίζεται από το γεγονός ότι ο δάσκαλος πρέπει να κατέχει τη διδακτική 15 διαφορετικών μαθημάτων ενώ ο καθηγητής μόνο τη διδακτική του μαθήματος της ειδικότητας του.
  7. Ο δάσκαλος επιθεωρείται από τον οικείο επιθεωρητή γενικών μαθημάτων και τους επιθεωρητές ειδικών μαθημάτων, όταν διδάσκει τα μαθήματα τους ενώ ο «καθηγητής» επιθεωρείται μόνο από τον καθηγητή της ειδικότητας του.
  8. Είναι γεγονός ότι η παραβατικότητα στην ηλικία των 13-15 ετών είναι μεγαλύτερη. Αν όμως τεθεί ως κριτήριο για το διδακτικό χρόνο η ηλικία του μαθητή τότε οι δάσκαλοι που διδάσκουν στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού θα έπρεπε να έχουν  τον ίδιο χρόνο με τους «καθηγητές». Ήδη παρατηρείται απροθυμία από πολλούς δασκάλους να αναλάβουν τις τάξεις αυτές, ενώ η μείωση του διδακτικού χρόνου των δασκάλων των Ε΄ και Στ΄ τάξεων στο επίπεδο των συναδέλφων τους της Μέσης θα ήταν ένα ισχυρότατο κίνητρο για ανάληψη τους.
  9. Είναι γεγονός ότι στη Δημοτική Εκπαίδευση τηρούνται τρεις αργίες περισσότερες από τη Μέση Εκπαίδευση. [23η Δεκεμβρίου, Αναλήψεως, Τοπική Αργία ] Όμως οι μέρες διδασκαλίας στη Δημοτική Εκπαίδευση είναι περισσότερες εφόσον η διδασκαλία στα Δημοτικά τελειώνει κατά μέσον όρο στις 20 Ιουνίου ενώ στα Γυμνάσια οι παραδόσεις μαθημάτων τελειώνουν την τελευταία εργάσιμη μέρα του Μαΐου, τρεις ολόκληρες εβδομάδες ενωρίτερα.

Διδακτικός χρόνος, λογική και αυτοσυνέπεια.

1)  Οι εκπαιδευτικοί της υποχρεωτικής εκπαίδευσης χωρίζονται σε δύο ομάδες με άνισο διδακτικό χρόνο. Το ΥΠΠ  ουδέποτε τεκμηρίωσε με έρευνες και στοιχεία γιατί πρέπει να συμβαίνει αυτό.

2) Ακόμα και αν μια έρευνα τεκμηρίωνε ότι η απαιτούμενη εργασία για την τέλεση του διδακτικού έργου μιας ομάδας εκπαιδευτικών είναι κατά ορισμένο ποσοστό (%)  μεγαλύτερη από το αντίστοιχο έργο μιας άλλης ομάδας και πάλι δεν δικαιολογείται η σημερινή κατανομή διδακτικού χρόνου. Αυτό γιατί η διαφορά θα έπρεπε να εκφράζεται σε ένα σταθερό ποσοστό. Αυτό κατά τεκμήριο δεν συμβαίνει σήμερα, αφού η διαφορά εις βάρος των εκπαιδευτικών της Δημοτικής αυξάνεται στο προσωπικό με περισσότερη υπηρεσία και ακόμα περισσότερο στο διευθυντικό προσωπικό.

3) Αν, για παράδειγμα, μια έρευνα αποδείκνυε ότι οι «καθηγητές» επιτελούν διδακτικό έργο κατά α% δυσκολότερο, θα έπρεπε να έχουν μια σταθερή διαφορά ίση με το ποσοστό α%. Αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Η διαφορά δασκάλων καθηγητών αυξάνεται με τα χρόνια υπηρεσίας. Από 15,52% για πρωτοδιόριστους στο συντριπτικό 119,88% στο επίπεδο των Βοηθών διευθυντών [διαφορά Βοηθού Διευθυντού Α και Βοηθού Διευθυντού Δημοτικής ].

4) Εφόσον το ίδιο το ΥΠΠ ορίζει ότι η διαφορά στον εβδομαδιαίο χρόνο δασκάλων και καθηγητών κατά το διορισμό τους είναι μόνο 15,52%, θα έπρεπε για λόγους αυτοσυνέπειας   να διατηρήσει τη ποσοστιαία αυτή διαφορά σε όλους τους απλούς εκπαιδευτικούς των δύο βαθμίδων ανεξαρτήτως ετών υπηρεσίας.

5) Τα χρονικά ορόσημα με βάση τα οποία έχουμε διαφοροποίηση του διδακτικού χρόνου πρέπει να είναι τα ίδια για όλους, εφόσον ο χρόνος και η συνακόλουθη κόπωση είναι η ίδια για όλους. Με βάση ποια λογική  ο δάσκαλος καρπούται την πρώτη μείωση στο 15ο έτος υπηρεσίας και ο «καθηγητής» στο 8ο έτος;

6) Η μείωση διδακτικού χρόνου με τα έτη υπηρεσίας είναι είδος άτυπης προαγωγής. Δεν είναι λογικό οι απλοί «καθηγητές» να έχουν τρεις μειώσεις και οι απλοί δάσκαλοι μόνο δύο. Ούτε υπάρχει λογική να έχουμε δύο είδη β. δ/ντων στη Μέση και ένα είδος στη Δημοτική Εκπαίδευση. Το ΥΠΠ μειώνει το διδακτικό χρόνο των απλών καθηγητών όταν αυτοί συμπληρώνουν 8, 16, και 20 χρόνια υπηρεσίας. Μειώσεις ωραρίου πρέπει να έχουν και οι απλοί δάσκαλοι που συμπληρώνουν τα έτη αυτά, αφού ο χρόνος μετράει το ίδιο για όλους.

7) Το ΥΠΠ καθορίζει ότι ο διδακτικός χρόνος ΒΔΓ ισούται με το 77,8% του διδακτικού χρόνου απλού «καθηγητή» με 20+ έτη υπηρεσίας, ενώ ο διδακτικός χρόνος ΒΔΔ ισούται με το 92% του διδακτικού χρόνου δασκάλου με την ίδια υπηρεσία. Με βάση την αρχή της αναλογίας το ΥΠΠ έπρεπε να μειώσει τον διδακτικό χρόνο του ΒΔΔ στο 77,8% του διδακτικού χρόνου απλού δασκάλου με 20+ χρόνια υπηρεσίας.

8) Ο αριθμός του διδακτικού προσωπικού που διοικεί  διευθυντής  καθορίζει το διδακτικό του χρόνο στη Δημοτική Εκπαίδευση αλλά αυτό δεν συμβαίνει στη Μέση Εκπαίδευση. Το γεγονός αυτό δηλώνει μια ακόμα ουσιώδη αντίφαση. Το ΥΠΠ πρέπει να απαντήσει στο κεφαλαιώδες ερώτημα:

Ο αριθμός του διδακτικού προσωπικού πρέπει να είναι καθοριστικός παράγοντας του διδακτικού χρόνου του διευθυντή; Αν η απάντηση είναι θετική θα πρέπει να οριστούν  ενιαία κριτήρια για το διδακτικό χρόνο του διευθυντή σε συνάρτηση με τον αριθμό του προσωπικού του σχολείου, ανεξάρτητα αν διοικούν γυμνάσιο ή δημοτικό σχολείο.

9) Πρέπει να ακολουθείται ενιαία πολιτική, αναφορικά με της απαλλαγές διδακτικού χρόνου για μη διδακτικό έργο ανεξάρτητα από το αν ο εκπαιδευτικός υπηρετεί σε δημοτικό ή σε γυμνάσιο. Δεν είναι λογικό άλλοι να απαλλάσσονται και άλλοι όχι για το ίδιο διδακτικό έργο.

10 ) Είναι γενικά παραδεκτό ότι προαγωγή σημαίνει αύξηση διοικητικού και μείωση διδακτικού έργου. Δεν νοείται άτομο που κατέχει ανώτερη διοικητική θέση να έχει περισσότερο διδακτικό έργο από απλό εκπαιδευτικό. Είναι προφανές ότι ο διδακτικός χρόνος ΒΔ δημοτικού δεν μπορεί να είναι περισσότερος από τον διδακτικό χρόνο απλού «καθηγητή», ούτε ο διευθυντής δημοτικού να διδάσκει περισσότερες περιόδους από τον ΒΔ Γυμνασίου.

11) Σε κάθε περίπτωση και με βάση τα όσα αναφέρθησαν στην παράγραφο (9) πιο πάνω ο διδακτικός χρόνος του δ/ντη δημοτικού με 10+ δασκάλους πρέπει να είναι σημαντικά μικρότερος από το διδακτικό χρόνο ΒΔΑ  γυμνασίου.

Πικρός επίλογος

Μετά από σαράντα χρόνια περιπλάνησης στην έρημο, ο Μωυσής αξιώθηκε να δει τη Γη της Επαγγελίας, έστω από μακριά. Σχεδόν τριάντα χρόνια από την εποχή, που ως νεαρός δάσκαλος με την θέρμη της νιότης έγραφα μελέτες για την ίση μεταχείριση των  εκπαιδευτικών και έχοντας ήδη καλύψει το 80% της επαγγελματικής μου πορείας, δεν διαβλέπω ότι θα δω την ίση μεταχείριση στα χρόνια που μου έμειναν στην εκπαίδευση. Τη στιγμή που η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα καλά ριζωμένη στα ΜΜΕ και στα πανεπιστήμια βυσσοδομεί να καταστρέψει τη δημόσια εκπαίδευση και τους λειτουργούς της και κατακτήσεις δεκαετιών καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα, η ΠΟΕΔ αμήχανη παραπαίει. Η στάση της απονευρωμένης συντεχνίας μας θυμίζει τους στίχους του Βάρναλη:

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

Δεν βρισκόμαστε όμως στη χώρα των θαυμάτων [ Ούτε η ΠΟΕΔ είναι η Αλίκη ] και το πιο πιθανόν είναι ότι οι συνθήκες εργασίας μας θα γίνονται συνεχώς χειρότερες. Πέραν των μισθολογικών αποκοπών οι νέοι συνάδελφοι μας δεν έχουν συνταξιοδοτικό σχέδιο, η ανεργία τους συνοδεύει για χρόνια,  τα πτυχία που με πολύ κόπο απέκτησαν στολίζουν τους τοίχους και οι προαγωγές μας είναι εικονικές αφού δεν έχουν μισθολογικό αντίκρισμα!

Η πικρή ειρωνεία είναι ότι σε μια χρονιά που η καταπολέμηση των διακρίσεων είναι στόχος υπό έμφαση, το ΥΠΠ εξακολουθεί να χωρίζει τους εκπαιδευτικούς σε προνομιούχους και φτωχούς συγγενείς. Το μόνο που θα μπορούσα να πράξω ήταν να καταθέσω την αλήθεια καθαρή με τη γλώσσα των στοιχείων και των αριθμών! Ο καθένας μπορεί να κρίνει αν  το έπραξα!

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Παράρτημα 1: Ορισμός της Υποχρεωτικής Δημόσιας Εκπαίδευσης στην Κυπριακή Δημοκρατία

  1. Στην Κυπριακή Δημοκρατία η δημόσια υποχρεωτική εκπαίδευση είναι δεκαετής και παρέχεται από εκπαιδευτικούς με πανεπιστημιακά τουλάχιστον προσόντα.
  2. Η υποχρεωτική εκπαίδευση  περιλαμβάνει  ένα χρόνο προδημοτικής, έξι  χρόνια δημοτικής και τρία χρόνια γυμνασιακής εκπαίδευσης.
  3. Οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν στα γυμνάσια έχουν μια σειρά προνομίων που δεν έχουν οι συνάδελφοι τους της δημοτικής εκπαίδευσης, παρόλο που οι δεύτεροι  εργάζονται υπό τον ίδιο εργοδότη, έχουν τα ίδια προσόντα και εκτελούν ουσιωδώς το ίδιο έργο.
  4. Από τη χρονιά που η υποχρεωτική εκπαίδευση έγινε δεκαετής, θα έπρεπε και οι δάσκαλοι των γυμνασίων να υπάγονται στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης.

Παράρτημα 2

  1. Για τους σκοπούς της εργασίας αυτής η περίοδος διδασκαλίας στα δημοτικά σχολεία έχει διάρκεια 40 λεπτά, ενώ στα γυμνάσια η μέση διάρκεια της περιόδου είναι 41,84 λεπτά όπως εξηγείται κατωτέρω:

18.

  1. Στα γυμνάσια ο εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος των παιδιών αποτελείται από 38 διδακτικές περιόδους. Τρείς μέρες της εβδομάδας εργάζονται οκτώ περιόδους των 40 λεπτών και τις υπόλοιπες δύο εφτά περιόδους των 45 λεπτών.  Για της σκοπούς της μελέτης αυτής λοιπόν, η μέση διάρκεια της περιόδου στο γυμνάσιο είναι:

Περίοδος στο γυμνάσιο: [ (14Χ45) + ( 24Χ40) ] : 38 = 41,84 λεπτά κατά προσέγγιση.

Παράρτημα 3

Διδακτικός χρόνος διευθυντή δημοτικού σχολείου ανάλογα με το προσωπικό του σχολείου που διοικεί:

Συνολικός αριθμός εκπαιδευτικών σχολείου (περιλαμβανομένου του δ/ντη

Εβδομαδιαίες διδακτικές περίοδοι διευθυντή

Εβδομαδιαίος διδακτικός χρόνος σε λεπτά

3

21

840

4

19

760

5

17

680

6

15

600

7-9

13

520

10+

11

440

Παράρτημα 4

Συγκριτικός Πίνακας Διδακτικού Χρόνου στο Επίπεδο των Βοηθών Διευθυντών

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΕΠΙΠΕΔΟ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΏΝ

ΓΥΜΝΑΣΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΠΙΠΕΔΟ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΗΘΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ Α

Έτη Υπηρεσίας στη θέση

Βοηθός Διευθυντής Δημοτικού

(περίοδοι/

εβδομάδα)

Διδακτικός χρόνος λεπτά/εβδομάδα

Βοηθός Διευθυντής Γυμνασίου

(περίοδοι/

εβδομάδα)

Διδακτικός χρόνος

(λεπτά ανά

εβδομάδα)

Βοηθός Διευθυντής Α Γυμνασίου

(περίοδοι/

εβδομάδα)

Βοηθός Διευθυντής Α Γυμνασίου

(λεπτά ανά

εβδομάδα)

0-5

23

920

14

≈ 586

10

≈ 418,4

6+

12

≈ 502

Παράρτημα 5

Συγκριτικός Πίνακας Διδακτικού Χρόνου στο Επίπεδο των απλών εκπαιδευτικών

Δάσκαλοι – νηπιαγωγοί

«καθηγητές» γυμνασίων

Διαφορά εις βάρος των δ/λων

Συμπληρωμένα έτη υπηρεσίας

Περίοδοι/ εβδομάδα

Λεπτά/ εβδομάδα

Συμπληρωμένα έτη υπηρεσίας

Περίοδοι/ εβδομάδα

Λεπτά/ εβδομάδα

(λεπτά/ εβδομάδα)

Περίοδοι/ εβδομάδα

0 - 14

29

1160

0-7,9

24

≈ 1004

≈156

5

8-15,9

22

≈ 920

≈240

7

15 -20

27

1080

16 -19,9

20

≈ 837

≈243

7

20+

25

1000

20+

18

≈753

≈247

7

Σημείωση: Οι δάσκαλοι εργάζονται 25 περιόδους, μετά τη συμπλήρωση του 50ου έτους ηλικίας τους, ανεξάρτητα από τα έτη υπηρεσίας τους.

Παράρτημα 6

Συγκριτικός Πίνακας Εργάσιμου μη διδακτικού χρόνου απλών εκπαιδευτικών

Δάσκαλοι – νηπιαγωγοί

«καθηγητές» γυμνασίων

Διαφορά εις βάρος των δ/λων

Συμπληρωμέ-να έτη υπηρεσίας

Κενά/ εβδομά-δα

περίοδοι διδασκαλίας/  Κενά

Συμπληρωμέ-να έτη υπηρεσίας

Κενά/ εβδομάδα

περίοδοι διδασκαλίας / Κενά

(Κενά καθηγητών/ κενά δασκάλων)

Περίοδοι/ εβδομάδα

0 - 14

6

5,8 προς 1

0-7,9

14

1,71 προς 1

2,33 προς 1

5

8-15,9

16

1,38 προς 1

2,66 προς 1

7

15 -20

8

3,38 προς 1

16 -19,9

18

1,11 προς 1

2,25 προς 1

7

20+

10

2,5 προς 1

20+

20

0,9 προς 1

2 προς 1

7

Ο διδακτικός χρόνος των απλών εκπαιδευτικών διαφοροποιείται προς τα κάτω με την πάροδο των ετών υπηρεσίας. Τα χρονικά ορόσημα που γίνεται αυτή η μείωση αποτελούν, για τους σκοπούς της μελέτης αυτής, σταθμούς ανέλιξης και είναι μια μορφή άτυπης, αυτόματης προαγωγής.

Ο μη διδακτικός εργάσιμος χρόνος των εκπαιδευτικών περιλαμβάνει τις διδακτικές περιόδους στις οποίες ο εκπαιδευτικός βρίσκεται εκτός τάξης, κάνοντας την προετοιμασία, αξιολόγηση των μαθητών κλπ. Στη διάλεκτο των εκπαιδευτικών οι περίοδοι αυτοί ονομάζονται κενά.

Παράρτημα 7

Σύγκριση Εργάσιμου Μη Διδακτικού Χρόνου ΒΔ Δημοτικού και ΒΔ Γυμνασίου

Μη Διδακτικός Χρόνος ΒΔ Δημοτικού

Μη Διδακτικός Χρόνος ΒΔ Γυμνασίων

Διαφορά εις βάρος ΒΔ Δημοτικού

Περίοδοι την εβδομά-δα (κενές)

Λεπτά την εβδομά-δα για διοικητι-κό έργο

Κενά προς περιόδους διδασκαλί-ας

Χρόνια υπηρεσί-ας στη θέση

Κενές περίοδοι την εβδομά-δα

Λεπτά την εβδομά-δα για διοικητικό έργο

Κενά προς περιό-δους διδασκαλί-ας

(Κενά ΒΔ Γυμνασί-ου προς κενά ΒΔ Δημοτικού

Περισσότε-ρα κενά ΒΔ Γυμνασίου/ εβδομάδα

12

480

0,52 προς 1

0-5

24

≈ 1004

1,71 προς 1

2 προς 1

+12

6+

26

≈ 1088

2,17 προς 1

2,17 προς 1

+14

Παράρτημα 8

Σύγκριση Εργάσιμου Μη Διδακτικού Χρόνου ΒΔ Δημοτικού και ΒΔΑ΄ Γυμνασίου

Μη Διδακτικός Χρόνος ΒΔ Δημοτικού

Μη Διδακτικός Χρόνος ΒΔΑ΄ Γυμνασίων

Διαφορά εις βάρος ΒΔ Δημοτικού

Περίοδοι την εβδομά-δα

Λεπτά την εβδομά-δα για διοικητικό έργο

Κενά προς περιόδους διδασκαλίας

Χρόνια υπηρεσί-ας στη θέση

Κενές περίοδοι την εβδομά-δα

Λεπτά την εβδομά-δα για διοικη-τικό έργο

Κενά προς περιό-δους διδασκαλί-ας

(Κενά ΒΔΑ΄ Γυμνασί-ου προς κενά ΒΔ Δημοτι-κού

Περισσότε-ρα κενά ΒΔ Γυμνασίου/ εβδομάδα

12

480

0,52 προς 1

-

28

≈ 1172

2,8 προς 1

2,33 προς 1

+16

Παρατηρήσεις

Ο διδακτικός χρόνος του ΒΔ δημοτικού είναι σχεδόν διπλάσιος του μη διδακτικού εργάσιμου χρόνου του. Το αντίθετο συμβαίνει με το ΒΔ στο γυμνάσιο. Ο μη διδακτικός τους χρόνος είναι διπλάσιος του διδακτικού.

Παράρτημα 9

Στην Έκθεση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας(ΕΕΥ) για το 2014 [ Σελ. 34 ]αναφέρεται ότι στη Δημοτική Εκπαίδευση έγιναν 1660 αντικαταστάσεις για λόγους ασθενείας έναντι μόνο 776 στη Μέση Εκπαίδευση. Αυτό παρά το γεγονός ότι,  με βάση την ίδια έκθεση, οι εκπαιδευτικοί της Μέσης το 2014 ήταν περισσότεροι από τους εκπαιδευτικούς της Δημοτικής ( 6309 έναντι 5616 ). Η αντιστοιχία είναι μια άδεια ασθενείας για κάθε 3,38 δασκάλους έναντι μιας άδειας ασθενείας  για κάθε 8,13 «καθηγητές».

Στην Έκθεση της ΕΕΥ για το 2013 [ Σελ. 33 ] δηλώνεται ότι στη Δημοτική Εκπαίδευση έγιναν 1638 αντικαταστάσεις για λόγους ασθενείας έναντι μόνο 800 στη Μέση Εκπαίδευση. Αυτό παρά το γεγονός ότι  με βάση την  Έκθεση  οι εκπαιδευτικοί της Μέσης το 2013 ήταν  περισσότεροι από τους εκπαιδευτικούς της Δημοτικής ( 6328 έναντι 5564 ). Η αντιστοιχία το 2013 είναι μια αντικατάσταση ασθενείας για κάθε 3,4 δασκάλους έναντι μιας αντικατάστασης  ασθενείας  για κάθε 7,91 «καθηγητές».

Στην Έκθεση της ΕΕΥ για το 2012 [ Σελ. 32 ] καταγράφεται ότι στη Δημοτική Εκπαίδευση έγιναν 2296 αντικαταστάσεις για λόγους ασθενείας έναντι μόνο 1161 στη Μέση Εκπαίδευση. Παρά το γεγονός ότι και πάλι με βάση την Έκθεση αυτή οι εκπαιδευτικοί της Μέσης το 2012 ήταν  περισσότεροι από τους εκπαιδευτικούς της Δημοτικής ( 6559 έναντι 5638 ), η αντιστοιχία είναι μια αντικατάσταση ασθενείας για κάθε 2,46 δασκάλους, έναντι μιας αντικατάστασης  ασθενείας  για κάθε 5,61 «καθηγητές».

Στην Έκθεση της ΕΕΥ για το 2011 [ Σελ. 33 ] η Δημοτική Εκπαίδευση είχε 3192 αντικαταστάσεις για λόγους ασθενείας έναντι  1352 της Μέσης Εκπαίδευσης. Με βάση την Έκθεση του 2011 οι εκπαιδευτικοί της Μέσης  ήταν 6711 και της Δημοτικής 5617 . Η αντιστοιχία το 2011 είναι μια αντικατάσταση ασθενείας για κάθε 1,76 δασκάλους έναντι μιας αντικατάστασης  ασθενείας  για κάθε 4,96 «καθηγητές».

Ανάλογα στοιχεία μπορούν να βρεθούν στις Εκθέσεις της ΕΕΥ για ακόμα παλαιότερα  χρόνια, όπου οι αντικαταστάσεις στη Δημοτική για λόγους ασθενείας είναι σταθερά διπλάσιες από τις αντίστοιχες αντικαταστάσεις στη Μέση. Το συμπέρασμα: Το «δασκαλίκι» και «τα εξάωρα» βλάπτουν σοβαρά την υγεία.

 

Εκπαιδευτικό Υλικό

 

facebook Twitter YouTube
Τελευταία Ενημέρωση:
Τρίτη,
05/11/2019 20:00