Α.Κί.ΔΑ

 

 

 

 

Ποιοι είναι Online

Έχουμε 218 επισκέπτες συνδεδεμένους

 

 

Πρόσφατες Αναρτήσεις

Η γνώμη σας μετρά

Για ποια θα θέλατε να ενημερώνεστε περισσότερο σε αυτή τη σελίδα;






Result

ΑΚΙΔΑ Facebook

Το κύρος του Δασκάλου και της ΠΟΕΔ

Το να απαιτείς από τις άλλες Κινήσεις ή Παρατάξεις να σταματήσουν να εκφράζονται, να γράφουν, να διαμαρτύρονται, να ασκούν κριτική, να διεκδικούν θα μπορούσε να έχει μια λογική αν δεν υπήρχαν προβλήματα, αν τα πράγματα στην κυπριακή εκπαίδευση ήταν όλα αγγελικά πλασμένα.

Δεν είμαστε ούτε αντιδραστικοί άνευ λόγου, ούτε λασπολόγοι, ούτε καταστρεπτικοί. Απλά λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, κάτι που μπορεί να σπανίζει σε αυτό τον τόπο, καθόλου τυχαία, αφού πολλές κομματικές φωλιές κάθε άλλο από καθαρές δεν είναι.

Στην Α.Κί.ΔΑ δεν θα σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε, να ασκούμε κριτική και να διεκδικούμε γιατί δεν έχουμε τίποτα προσωπικό να χάσουμε και τίποτα να κερδίσουμε. Οι άνθρωποι της Α.Kί.ΔA δεν έχουν αυτοσκοπό να αποσπαστούν, ή να δουλέψουν στα καλύτερα σχολεία ή να προαχθούν χωρίς να το αξίζουν. Δεν θέλουν και δεν ζητούν χάρες από κανέναν. Απαιτούν να τηρούνται οι νόμοι και οι κανονισμοί οι οποίοι θα διασφαλίσουν την δικαιοσύνη για όλους τους συναδέλφους.

Στην Α.Κί.ΔΑ δεν θα σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε, να ασκούμε κριτική και να διεκδικούμε όσο ένα μεγάλο ποσοστό των δασκάλων συνεχίζει εδώ και 25 χρόνια να μας στηρίζει, να μας τιμά με τη ψήφο του και να πιστεύει σε μας. Ένα ποσοστό που αφήνει στην άκρη την κομματική του ταυτότητα, τις κομματικές του καταβολές και στηρίζει με αξιοπρέπεια την Ανεξάρτητη Κίνηση Δασκάλων και Νηπιαγωγών χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα χωρίς να ξεπληρώνει υποχρεώσει από δήθεν εξυπηρετήσεις. Είμαστε συμφιλιωμένοι με την ιδέα ότι αν πάψει ο κόσμος να πιστεύει στην Α.Κί.ΔΑ, τότε θα σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε, να ασκούμε κριτική και να διεκδικούμε.

Στην Α.Κί.ΔΑ δεν θα σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε, να ασκούμε κριτική και να διεκδικούμε γιατί έχουμε ένα όραμα. Ένα όραμα για ένα σχολείο ανθρώπινο και ανθρωποκεντρικό. Ένα σχολείο που σέβεται τον δάσκαλο και τον μαθητή. Ένα σχολείο που δεν αντιμετωπίζει τον δάσκαλο και τον μαθητή σαν «αριθμό». Ένα σχολείο που καλλιεργεί την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα, τις αξίες της εντιμότητας, της αλληλεγγύης, του σεβασμού στο περιβάλλον κ.α. Ένα σχολείο που σέβεται την παιδική ψυχή και είναι έτοιμο να ανταποκριθεί στις ανάγκες του κάθε παιδιού.

Χρόνο με τον χρόνο το εκπαιδευτικό σύστημα της Κύπρου προσανατολίζεται όλο και περισσότερο στην εικόνα, στο «φαίνεσθαι» εις βάρος της  ουσίας, του «είναι».  Μέσα από τις πολιτικές που προωθούνται και τις οικονομίστικες τακτικές που υιοθετούνται από το Υπουργείο Παιδείας,  τα σχολεία υποβαθμίζονται όλο και περισσότερο. Η γραφειοκρατία, ο φόρτος εργασίας, τα προβλήματα παραβατικότητας, τα διάφορα προγράμματα, ποιοτικά και μη, οι παρεμβάσεις των γονιών, οι συνεχείς αλλαγές πλεύσης της εκπαιδευτικής μας πολιτικής, οι ανεπαρκείς υποδομές κ.α οδηγούν τον εκπαιδευτικό στην εξάντληση. Η επαγγελματική ικανοποίηση που νιώθουν οι εκπαιδευτικοί είναι συνήθως ελάχιστη αφού αντί να ασχολούνται με το παιδί, ασχολούνται με τα τόσα άλλα έχουν να διεκπεραιώσουν μέσα στην πιεστική καθημερινή μάχη του σχολείου. Επιπλέον γραφειοκρατία έρχονται να φορτώσουν και οι «καινοτομίες» του Υπουργείου, οι Δείκτες Επάρκειας και Επιτυχίας, η αξιολόγηση του μαθητή, η ΕΠΕΜΕΛ, το ΝΣΑ Εκπαιδευτικών.

Μια δημοσίευση του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης το 2016 αναφέρει ότι υπολογίζεται από το 2023 μέχρι το 2333, η εργασία του 57% των εργαζομένων ανά τον κόσμο θα αντικατασταθεί από τα ρομπότ. Τα ρομπότ θα είναι πιο ακριβή στις χειρουργικές επεμβάσεις, πιο αξιόπιστα στους λογιστικούς υπολογισμούς και γενικά θα είναι καλύτερα με ότι έχει να κάνει σε εργασία ρουτίνας. Δεν ισχυρίζομαι φυσικά ότι ως το 2033 στις κυπριακές τάξεις θα υπάρχουν ρομπότ. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όμως ότι μόνο μέσα από την ανθρωποκεντρική παιδεία μπορεί να αναδειχτεί η αξία του δασκάλου. Εκεί έγκειται άλλωστε και η επιστημονικότητα του παιδαγωγού και όχι στη γραφειοκρατική διαχείριση του σχολείου, της τάξης, του μαθητή.

Πριν 50 χρόνια οι δάσκαλοι αποτελούσαν πρόσωπα υψηλού κύρους και τύγχαναν πάντα σεβασμού από όλη την κοινωνία. Ένας από τους βασικούς παράγοντες ήταν ότι ό δάσκαλος ήταν φορέας της γνώσης, ήξερε Γεωγραφία, Ιστορία, Γραμματική. Στις μέρες μας η αξία της γνώσης έχει μηδενιστεί, όταν ανά πάσα στιγμή μπορείς μέσω του διαδικτύου να μάθεις ότι χρειάζεσαι. Ένα παιδί με ελάχιστη βοήθεια από τους γονείς του μπορεί να «μορφωθεί» με τη χρήση μιας ταμπλέτας. (Σε μας μπορεί να μείνει το baby sitting)

Για να κτίσουμε το κύρος του δασκάλου χρειάζεται να προβάλουμε τον παιδαγωγικό ρόλο του εκπαιδευτικού και του σχολείου. Χρειάζεται πρώτοι εμείς να θωρακίσουμε και να στηρίξουμε το Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο, το Δημόσιο Νηπιαγωγείο, την Ειδική Εκπαίδευση και να μην δεχτούμε επιπλέον εκπτώσεις στην Παιδεία. Χρειάζεται να απαιτήσουμε δυναμικά από την πολιτεία να δώσει λύσεις στα χρόνια προβλήματα της εκπαίδευσης. Χρειάζεται να καταστήσουμε το σχολείο ένα ανθρώπινο περιβάλλον, περιβάλλον μάθησης, σεβασμού, δημοκρατίας στα πρότυπα των παιδαγωγικών αρχών οι οποίες θεμελιώθηκαν διαχρονικά στην παιδαγωγική επιστήμη.

Μέσα από την πλούσια αρθρογραφία και ερευνητικό έργο των στελεχών της Ακίδα που δεν απευθύνεται μόνο στον εκπαιδευτικό κόσμο αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία με τη δημοσίευση τους σε όλα τα Μέσα ευρείας  κυκλοφορίας προβάλλονται τα προβλήματα της Δημοτικής Εκπαίδευσης αλλά και το όραμα μας για την Παιδεία. Μέσα από ημερίδες, συνέδρια, συναντήσεις, προβολές ταινιών προσπαθούμε να δώσουμε το μήνυμα για μια ποιοτική εκπαίδευση. (Αν  προσέξει κάποιος τη θεματολογία των συνεδρίων που οργανώνονται από τις Παρατάξεις/ Κινήσεις και θα μπορέσει να βγάλει τα συμπεράσματα του για τη μορφή της Παιδείας που οραματίζεται ο καθένας).

Κλείνω με το κύρος της Οργάνωσης μας και τον πρότινος επονομαζόμενο διασυρμό του από την Α.Κί.ΔΑ και ενδεχομένως τους υπόλοιπους αντιδραστικούς, όπως αναφέρεται πυκνά συχνά σε άρθρα και δηλώσεις πρωτοκλασάτων στελεχών συγκεκριμένης Κομματικής Κίνησης.          Ιστορικά δεν έχει χάσει την αξιοπρέπεια του κανένας επειδή διεκδίκησε τα δικαιώματά του και απαίτησε τα αυτονόητα. Έχουν χάσει την αξιοπρέπεια τους οι επαίτες και έχουν διασυρθεί οι δουλοπρεπείς. Όταν η ΠΟΕΔ διεκδικούσε ενωμένη και κέρδιζε εργασιακά δικαιώματα, ένα μέρος της κοινωνίας πάλι φθονούσε τους δασκάλους κανείς όμως δεν μπορούσε να λοιδορήσει, ούτε τους δασκάλους ούτε την ΠΟΕΔ.

Ο πρόεδρος της Κομματικής παράταξης ΠΑΔΕΔ σε πρόσφατο άρθρο του, όπως και άλλα στελέχη της συγκεκριμένης κομματικής Κίνησης αναφέρουν συχνά με σαφές ερειστικό ύφος ότι η Ακίδα, έχει να επιδείξει μόνο ένα σωρό από προτάσεις που δεν υλοποιήθηκαν.  Αυτό βέβαια είναι η μισή αλήθεια γιατί στην τριετία που πέρασε «εξαναγκάστηκαν» πολλές φορές να υιοθετήσουν προτάσεις μας.

Ερωτήματα: Αν η πλειοψηφία στο ΔΣ της ΠΟΕΔ άφηνε στην άκρη τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες και υιοθετούσε και άλλες  προτάσεις της Α.Κί.ΔΑ και προωθούνταν  από την ΠΟΕΔ, τότε ίσως η ζωή μας στο Δημοτικό Σχολείο, στο Νηπιαγωγείο να ήταν  καλύτερη. Αν μάλιστα πετυχαίναμε να είμασταν όλοι στο ίδιο μετερίζι μακριά από κομματικές σκοπιμότητες και προσωπικές ατζέντες στηρίζοντας σε κρίσιμες αποφάσεις την ΠΟΕΔ, χωρίς να την υποσκάπτουμε εκ των έσω,  δεν θα αποφεύγαμε τον επονομαζόμενο εξευτελισμό του Κλάδου;

Μάριος Πιτσιλλής

Δάσκαλος επί δοκιμασία

Πρόεδρος Ε.Ε. Α.Κί.ΔΑ Λάρνακας

 

Εκπαιδευτικό Υλικό

 

facebook Twitter YouTube
Τελευταία Ενημέρωση:
Κυριακή,
18/06/2017 18:28