Α.Κί.ΔΑ

 

 

 

 

Ποιοι είναι Online

Έχουμε 123 επισκέπτες συνδεδεμένους

 

 

Η γνώμη σας μετρά

Για ποια θα θέλατε να ενημερώνεστε περισσότερο σε αυτή τη σελίδα;






Αποτελέσματα

ΑΚΙΔΑ Facebook

Ποια η θέση του Υπουργείου για τη συμμετοχή μαθητών δημοτικού στις παρελάσεις

Ποια η θέση  Υπουργείου και ΠΟΕΔ για τη συμμετοχή μαθητών δημοτικού σε παρελάσεις;

Μέλος ΔΣ ΑΚΙΔΑ 2017-2020

Η είσοδος μας στον Οκτώβριο, το δεύτερο μήνα της σχολικής χρονιάς, θέτει επί τάπητος  το επίκαιρο θέμα των παρελάσεων. Το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης που είναι συνήθως λαλίστατο και στέλνει τις εγκυκλίους με τη σέσουλα  τηρεί σιγή ιχθύος. Είναι παιδαγωγικά ορθό να χάνεται διδακτικός χρόνος για πρόβες παρελάσεων; Προκύπτει κάποιο όφελος από το ρυθμικό περπάτημα των παιδιών σαν κουρδισμένα στρατιωτάκια για να είναι άψογα στην παρέλαση; Είναι άραγε καλό για την υγεία κάποιων παιδιών 10-11 ετών να φορτώνονται επί μακρό χρόνο τα λάβαρα του σχολείου; Και αν προκύψει κάποια κήλη ή κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη; Πρέπει να δαπανάται διοικητικός χρόνος για οργάνωση και μεταφορά των μαθητών στους χώρους των παρελάσεων; Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφάλεια των παιδιών κατά την μεταφορά και την ώρα της παρέλασης μέχρι την παράδοση τους στους γονείς τους;

Υπάρχει και η συνδικαλιστική πλευρά του θέματος. Οι παρελάσεις γίνονται κατά την διάρκεια ημερών που είναι αργίες όπως η 28η Οκτωβρίου, η 25η Μαρτίου και η 1η Απριλίου. Είναι ηθικά και δεοντολογικά ορθό ο διευθυντής του σχολείου  να αναγκάσει κάποιο δάσκαλο να συμμετέχει στην παρέλαση καταστρατηγώντας την αργία ενός εργαζόμενου; Η ΠΟΕΔ δεν λαμβάνει θέση επί του θέματος. Στη μέση εκπαίδευση οι γυμναστές όταν αναλαμβάνουν αθλητικά απογεύματα και παρελάσεις  πιστώνονται με δύο διδακτικές περιόδους μείωση διδακτικού χρόνου. Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη ρύθμιση στη δημοτική εκπαίδευση;

Οι τοπικές κοινωνίες καλύπτουν το κενό που αφήνει η σιωπή του Υπουργείου

Εφόσον ούτε το Υπουργείο Παιδείας, ούτε η ΠΟΕΔ παίρνουν θέση, τότε το κενό καλύπτουν οι τοπικές κοινωνίες, ανάλογα με τις προτιμήσεις τους. Δεν υπάρχει ενιαία πολιτική επί του θέματος των παρελάσεων και οι κοινότητες το ρυθμίζουν  ανάλογα με  τον πολιτικό προσανατολισμό της πλειοψηφίας των κατοίκων τους. Συνήθως στις πόλεις τα δημοτικά σχολεία δεν λαμβάνουν μέρος σε παρελάσεις γιατί υπάρχουν πολλά σχολεία μέσης εκπαίδευσης για να  παρελάσουν. Στις ημιαστικές και αγροτικές περιοχές όμως είναι μια άλλη ιστορία.  Σε περιφέρειες που πλειοψηφεί το αριστερό στοιχείο δεν γίνεται παρέλαση την 1η Απριλίου και τα δημοτικά συμμετέχουν μόνο στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου και της 25ης Μαρτίου. Τα δημοτικά που βρίσκονται σε δεξιές «εθνικόφρονες» κοινότητες λαμβάνουν μέρος τρεις φορές το χρόνο σε παρέλαση και δοξολογία την 28η Οκτωβρίου, την 25η Μαρτίου και την 1η Απριλίου. Παραδόξως την 1η Οκτωβρίου ημέρα της κυπριακής ανεξαρτησίας δεν γίνεται  μαθητική παρέλαση πουθενά.

Μπορούν οι διευθυντές να διαχειριστούν το θέμα των παρελάσεων;

Οι διευθυντές των δημοτικών σχολείων ισορροπούν καθημερινά πάνω σε τεντωμένο σχοινί αφού έχουν να διαχειριστούν πλήθος αντίρροπων κοινωνικών ομάδων  όπως οι μαθητές, οι σύνδεσμοι γονέων, οι δάσκαλοι, οι σχολικές εφορείες, οι τοπικές κοινοτικές ή δημοτικές αρχές και η  τοπική κοινωνία. Το να αρνηθεί συμμετοχή κάποιος διευθυντής στην παρέλαση για παιδαγωγικούς λόγους ή λόγους ασφαλείας είναι από πολύ δύσκολο έως αδύνατο να γίνει κατανοητό, εφόσον έρχεται σε αντίθεση με βαθιά ριζωμένες τοπικές παραδόσεις και συνήθειες. Επιπλέον σε μεγάλο βαθμό εξαρτάσαι από τους φορείς αυτούς για αγορά εκπαιδευτικού υλικού που χρειάζονται τα σχολεία και γιατί χωρίς φιλικές σχέσεις με τα οργανωμένα  σύνολα θα προκύψουν σίγουρα παρεξηγήσεις και καταγγελίες για ψύλλου πήδημα. Άρα η θέση ότι είναι στη δικαιοδοσία των διδασκαλικών συλλόγων να αποφασίσουν αν τα σχολεία θα λάβουν μέρος στην παρέλαση είναι υποκριτική και απλώς μεταθέτει ευθύνες στον.. πιο αδύναμο κρίκο.

Στο δια ταύτα

Το Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης και η ΠΟΕΔ πρέπει να διαβουλευτούν και να καθορίσουν γραπτώς υπό μορφή εγκυκλίου, από κοινού ή και μεμονομένως, το τι δέον γενέσθαι σχετικά με τις παρελάσεις. Αν αποφασισθεί ότι πρέπει να συμμετέχουν τα δημοτικά σχολεία στις παρελάσεις  τότε να δοθούν τα ανάλογα αντισταθμίσματα σε αυτούς που λαμβάνουν το βάρος και την ευθύνη και χάνουν τις αργίες τους για να προσφέρουν θέαμα στις τοπικές κοινωνίες. Ένα τέτοιο αντιστάθμισμα, χωρίς οικονομικό κόστος για το κράτος, είναι η επαναφορά του θεσμού της μεταφοράς των εθνικών αργιών την Δευτέρα, όταν αυτές συμπίπτουν με Σάββατο ή Κυριακή.

Υστερόγραφο

«ὑποκριταί! καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἡσαΐας λέγων· ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ·» Ματθαίος 15. 7-8. Τα λόγια αυτά από το Ευαγγέλιο έρχονται στη σκέψη μου κάθε φορά που ακούω ομιλίες κατά τη διάρκεια των δοξολογιών των εθνικών επετείων, καθώς διαπιστώνω την αβυσσαλέα διάσταση μεταξύ των λόγων και των έργων μας. Είμαστε μια κοινωνία του θεαθήναι, του φαίνεσθαι και όχι του είναι.  Το θέμα αυτό όμως θα μπορούσε να είναι η αφορμή  ενός άλλου άρθρου.

 

Εκπαιδευτικό Υλικό

 

facebook Twitter YouTube
Τελευταία Ενημέρωση:
Τετάρτη,
06/12/2017 21:52